Akiva ORR's books
www.abolish-power.org
Αρχικ Σελδα







Περιεχμενα Σχλια PDF
English Italiano Русский Deutsch Français Español עברית العربية Ελληνικ
Πστε στους φλους σας


 

 

Aki ORR

 

 

Πολιτικ

 

Χωρς

 

Πολιτικος

 

 

 

να φυλλδιο για την μεση Δημοκρατα

 στις σγχρονες συνθκες

 

Μετφραση απ το αγγλικ κεμενο: Σσσυ Βωβο

Επιμλεια: Χαμπς Κιατπης

 

2005


Περιεχμενα

 

 

Εισαγωγ

1.    Πολιτικ

2.    Οι αποφσεις δεν εναι συμπερσματα

3.    Προτεραιτητες

4.    Πολιτικο

5.    Κοινωνα

6.    Το Κρτος

7.    Δημοκρατα

8.    Ελευθερα

9.    Αρχ της Πολιτικς Ιστητας (ΑΠΙ)

10.     Πολιτικ Κμματα

11.     μεση Δημοκρατα (ΑΔ)

12.     ΑΔ στο Χρο Δουλεις

13.     ΑΔ στην Εκπαδευση

14.     ΑΔ στην Οικογνεια

15.     Βασικο Καννες της ΑΔ

16.     Πς λειτουργε η ΑΔ;

17.     Προβλματα της ΑΔ

18.     Απαντσεις στους Επικριτς

19.     Προθηση της ΑΔ


 

 

 

Τι εναι η πολιτικ;

Τι κνουν οι πολιτικο;

Χρειαζμαστε πολιτικος;

Μπορε ο καθνας και η καθεμι να κνει αυτ που κνουν οι πολιτικο;

Η πολιτικ εξουσα διαφθερει.

Μπορομε να την καταργσουμε;

Πς;

Απαντσεις στα πιο πνω ερωτματα θα βρετε στο σγγραμμα αυτ.

 

 

 


Εισαγωγ

Σ’ λο τον κσμο, σμερα, οι περισστεροι νθρωποι δεν εμπιστεονται τους περισστερους πολιτικος.

Πολιτικ σκνδαλα, συνωμοσες και διαφθορ συμβανουν καθημεριν, σε κθε χρα και σε κθε πολιτικ κμμα, γι’ αυτ και οι περισστεροι πολιτικο δεν χαρουν εμπιστοσνης ακμα κι απ τους υποστηριχτς τους. Πολλο πιστεουν τι η πολιτικ εκτρφει σγουρα τη διαφθορ (εναι πασγνωστο το γνωμικ, «Κθε εξουσα διαφθερει»). Και δεν εκπλσσει τι ο περισστερος κσμος δεν εμπιστεεται χι μνο τους πολιτικος, αλλ και την δια την πολιτικ.

Πολλς και πολλο αρνονται να ψηφσουν. Δεν πιστεουν πλον τι οι εκλογς μπορον να φρουν σημαντικ αλλαγ.

Η ρνηση ψφισης αντιπροσπων αποτελε κφραση «μομφς» εναντον της εξουσας απ αντιπρσωπους.

Συχν ο λας, αηδιασμνος απ τη διπροσωπα των περισστερων πολιτικν, αναζητ αξιπιστους πολιτικος. Εν βρει κποιους, κι αυτο τελικ τον απογοητεουν. Και δεν εκπλσσει που κποιοι πιστεουν πως θα πρπει νας δικττορας ν’ αντικαταστσει το κοινοβολιο. λλοι, που απορρπτουν τη δικτατορα, αλλ δεν βλπουν κποια εναλλακτικ λση, εγκαταλεπουν κθε προσπθεια και αφνουν την πολιτικ στους πολιτικος. Αυτ χειροτερεει τα πργματα, αφο η διαχεριση των δημοσων ζητημτων αφνεται στους πολιτικος, που ενδιαφρονται περισστερο για την εξουσα τους απ’ τι για τα συμφροντα της κοινωνας.

Αυτ το φυλλδιο εξηγε πς μπορον τα κοινωνικ ζητματα να ρυθμζονται απ λους τους πολτες –χι απ εκπροσπους– με το να αποφασζουν λοι μεσα πνω σε ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, αντ εκλγουν πολιτικος για να το κνουν εκ μρους τους. ταν λοι οι πολτες αποφασζουν για λες τις πολιτικς, οι πολιτικο γνονται περιττο αφο η δουλει τους εναι να αποφασζουν για λλους. Οι πολιτικο εκπροσωπον λλους. Το δικαωμα να αποφασζει κανες για λλους εναι «εξουσα» «πολιτικ δναμη ισχς», και εναι αυτ η δναμη –χι η πολιτικ– που εκτρφει τη διαφθορ. Η κατργηση του δικαιματος και ταυτχρονα υποχρωσης να εκλγεις εκπροσπους καταργε και την διαφθορ. ταν κανες δεν χει το δικαωμα να αποφασζει για λλους, η πολιτικ θα εξαγνιστε απ την υποκρισα, τη διπροσωπα και τις συνωμοσες.

ταν λοι οι πολτες αποφασζουν οι διοι για λες τις πολιτικς, χουμε να νο πολιτικ σστημα που λγεται μεση Δημοκρατα (ΑΔ). Σε να ττοιο σστημα, κανες δεν αποφασζει για λλους, κανες δεν πληρνεται για να αποφασζει την πολιτικ, τσι το κστος λειτουργας της κοινωνας μεινεται δραστικ, και μως αυξνεται το ενδιαφρον των πολιτν για την κοινωνα τους.

Καννα πολιτικ σστημα δεν μπορε να γιατρψει λα τα πολιτικ προβλματα. Η πστη τι υπρχει μια ττοια θεραπεα, εναι επικνδυνη αυταπτη. Δεν υπρχει ττοια θεραπεα. Η κατργηση τη εξουσας θα επιλσει πολλ πολιτικ προβλματα, αλλ χι λα. ταν κθε πολτης μπορε να προτενει, να συζητ και να ψηφζει για κθε πολιτικ, κανες δεν χει την εξουσιοδτηση να αποφασζει για λλους, τσι καταργεται η εξουσα των πολιτικν. Η Πολιτικ εξουσα λειτουργε σαν ναρκωτικ. Αυτο που το λαμβνουν – σε οποιοδποτε Κρτος, Εκκλησα, Δμο, σχολεο οικογνεια – εθζονται σ’ αυτ. Πρπει να αντιμετωπζονται σαν ναρκομανες που θα κνουν οτιδποτε για να προυν το ναρκωτικ τους.

Πολλο πολιτικο λαχταρον την εξουσα για την εξουσα, αλλ ακμα και οι λγοι που τη χρησιμοποιον για να βελτισουν την κοινωνα, θα κνουν τα πντα για να την διατηρσουν.

Η μεση Δημοκρατα καταργε την πολιτικ εξουσα απαγορεοντας σε οποιονδποτε να αποφασζει για λλους.

Στην μεση Δημοκρατα, κανες δεν αποφασζει για λλους. Κθε πολτης χει μνο μια ψφο για κθε πολιτικ και εκπροσωπε τον εαυτ του και μνο.

Αν μια πολιτικ παργει ανεπιθμητα αποτελσματα, την ευθνη χουν αυτο που την ψφισαν. Για να εμποδιστε η επανληψη κακν αποφσεων, οι ψηφοφροι πρπει να ανακαλψουν τι τους κανε να ψηφσουν για μια κακ απφαση και να επανεξετσουν τα κνητρ τους. Αυτ ωθε τους ανθρπους να ψξουν για τις αιτες των πολιτικν προβλημτων μσα τους –χι ξω απ’ αυτος– στε να τις βρουν και να τις υπερνικσουν.

Η μεση Δημοκρατα μπορε να συνοψιστε ως εξς: Κθε πολτης χει, σε κθε στιγμ, το δικαωμα να προτενει, να συζητ και να ψηφζει πνω σε λες τις υπ κρση πολιτικς θματα υπ συζτηση.

Αυτ καταργε την πολιτικ εξουσα των εκπροσπων, τη δικαιοδοσα τους να αποφασζουν πολιτικ για λλους. Στην μεση δημοκρατα, κανες δεν αποφασζει καμι πολιτικ για λλους. Κθε πολτης χει το δικαωμα να προτενει, να συζητ και να ψηφζει για κθε πολιτικ. Το εν οι πολτες θα χρησιμοποιον αυτ το δικαωμα – χι– εξαρτται απ τους διους.

 

* * *

                                                                                     [ Πνω]

1.       Πολιτικ1  

Οι ροι «Πολιτικ», «Πολιτικο», «Πολιτικ Μτρο», «Αστυνομα - απ το στυ = πλις, αγγλικ Police» προρχονται λοι απ την Ελληνικ λξη «Πλις Πλη», που υπονοε την Πλη-Κρτος στην αρχαα Ελλδα. Κθε πλη δημιουργοσε τους δικος της νμους, δικαστρια, χρμα, στρατ και εξωτερικ πολιτικ. Υπρχαν διαφορετικς Πλεις-Κρτη, κθε μια με το ειδικ σστημα διοκησης, της διαμρφωσης των νμων της, της πολιτικς και του στρατο της. Κποιες πλεις πραν το νομα των θεμελιωτν τους: ο Αυτοκρτορας Κωνσταντνος θεμελωσε την Κωνσταντινο-πολη. Η Αδριανο-πολις πρε το νομ της απ τον Αδριαν. Ακρπολη εναι το υψηλτερο σημεο της αρχαας Αθνας και κθε λλης πλης.

Αυτ που σκοπεει να κνει η πλη, ονομζεται «Πολι-τικ». «Πολιτικ» ταν η συμμετοχ στις διαδικασες κατ τις οποες παρνονταν αποφσεις αυτο που πρεπε να κνει η Πλις. Αυτο που αποφασζουν την πολιτικ ονομζονται «Πολιτικο».

Το νοπλο τμμα των πολιτν που επιφορτζεται με το καθκον να επιβλπει την τρηση απ τους πολτες των νμων και να συλλαμβνει και προσγει τους παρανομοντες στα δικαστρια, ονομζεται «Αστυνομα».

Στις μρες μας μπορομε να αντικαταστσουμε τον ρο «Πλις» με τον ρο «Κοινωνα» και η «Πολιτικ» εναι η δραστηριτητα που οδηγε στο πρσιμο αποφσεων για το τι πρπει να κνει μια ολκληρη κοινωνα.

Σε μερικς Πλεις, οι δικττορες αποφσιζαν τι πρπει να κνει η Πλις (δηλαδ η οργανωμνη κοινωνα), σε λλες αποφσιζαν οι γροντες, οι γαιοκτμονες.

Στην Αθνα λοι οι ελεθεροι νδρες (χι οι γυνακες και οι δολοι) αποφσιζαν λες τις πολιτικς. Αυτ ονομαζταν «Δημο-κρατα» επειδ ο «Δμος» (το σνολο της κοιντητας) εχε «Κρτος», συγκεκριμνα – δικαιοδοσα να αποφασζει τι πρπει να κνει η Πλις.

Αυτ που οι νθρωποι ονομζουν σμερα «Δημοκρατα» εναι να σστημα που οι εκπρσωποι των πολιτν – χι λοι οι διοι οι πολτες – αποφασζουν για λες τις πολιτικς. Αυτ εναι Κυβρνηση απ Αντιπρσωπους (ΚΑ) και χι Δημοκρατα. Εναι αναληθς και παραπλανητικ να αποκαλεται να ττοιο σστημα «Δημοκρατα».

Στην πραγματικ Δημοκρατα λοι οι πολτες αποφασζουν για λες τις πολιτικς και κανες δεν αποφασζει για λλους.

Πολιτικ σημανει να αποφασζεται τι πρπει να κνει μια ολκληρη κοινωνα. Αυτ γνεται στις μρες μας απ λγους πολιτικος. Παντο σμερα, μνο λγοι Εκπρσωποι των πολιτν – χι οι διοι οι πολτες – αποφασζουν λες τις πολιτικς.

Οι νθρωποι αποδχονται τη διαμρφωση πολιτικς απ εκπροσπους, επειδ δεν βλπουν ακμα πς μπορον να το κνουν αυτ οι διοι οι πολτες. Αυτ φανεται αδνατο. Η ανακλυψη του τι θλουν τα εκατομμρια των πολιτν, φαινταν πολ περπλοκο μχρι πρσφατα. Σμερα, μπορε να γνει με τα ηλεκτρονικ μσα.

Στην μεση Δημοκρατα κθε πολτης μπορε να προτενει, να συζητ και ψηφζει για κθε πολιτικ.

Εναι αυτ τεχνικ δυνατ σμερα; -Ναι!

Εναι επιθυμητ; Για κποιους χι! Για λλους Ναι!

Κνω πολιτικ σημανει αποφασζω πολιτικ. Τι σημανει «αποφασζω»;

Στην πολιτικ υπρχουν δο τποι αποφσεων:

1. Τι πρπει να κνει μια κοινωνα; (πολιτικς αποφσεις)

2. Πς πρπει να το κνει η κοινωνα; (αποφσεις για το πς να πραγματοποιηθον οι πολιτικς αποφσεις)

Το κεφλαιο που ακολουθε συζητ τον πρτο τπο. να επμενο κεφλαιο συζητ τον δετερο τπο.

 

* * *

   [ Πνω]

2.      Οι αποφσεις δεν εναι συμπερσματα

Μερικο νθρωποι συγχουν τις αποφσεις με τα συμπερσματα. Οι αποφσεις δεν εναι συμπερσματα.

Αποφασζω σημανει ΠΡΟΤΙΜΩ. Συμπερανω σημανει ΚΑΝΩ ΔΙΑΓΝΩΣΗ.

Μια απφαση εναι μια προτμηση, να συμπρασμα εναι μια διγνωση.

Υπρχουν τσσερεις διαφορς μεταξ μιας «απφασης» και ενς «συμπερσματος».

1. «Αποφασζω» σημανει τι κνω μια επιλογ απ ναν αριθμ δυνατν επιλογν. Εν υπρχει μνο μια επιλογ, δεν μπορομε να επιλξουμε και δεν υπρχει τποτα να αποφασιστε. Επιλγω σημανει προτιμ.

Η προτμηση προσδιορζεται απ μια προτεραιτητα. τσι, κθε απφαση προσδιορζεται απ μια προτεραιτητα.

«Καταλγω σε να συμπρασμα» εναι κτι τελεως διαφορετικ. Υπρχει μνον να σωστ συμπρασμα και δεν μπορομε να επιλξουμε με βση προτεραιτητες. Πρπει να το συνγουμε απ τα δεδομνα, με τη χρση λογικς αιτιολγησης και τεχνικς γνσης. Δεδομνα, αιτιολγηση και γνση –χι προτεραιτητες– προσδιορζουν να και μνο σωστ συμπρασμα. Πρπει να το αποδεχτομε ακμα κι αν προτιμομε κτι διαφορετικ.

2. να συμπρασμα μπορε να εναι «σωστ» «λθος» (2+2=5), αλλ χι «Καλ» «Κακ». Δεν υπρχουν κακ συμπερσματα, μνο λανθασμνα. Μια απφαση μπορε να εναι «Καλ» «Κακ», αλλ χι «σωστ» «λθος». Δεν υπρχουν λανθασμνες αποφσεις, μνο κακς αποφσεις.

3. Αυτο και αυτς που λαμβνουν αποφσεις φρουν την ευθνη γι’ αυτ που θα προκψει, αφο θα μποροσαν να εχαν αποφασσει διαφορετικ –με διαφορετικ προτεραιτητα– και να εχαν να διαφορετικ αποτλεσμα. Αυτο που συμπερανουν δεν χουν ευθνη για τα αποτελσματα. Δεν θα μποροσαν να βγλουν να διαφορετικ συμπρασμα που να εναι σωστ.

χουν ευθνη μνο για την ορθτητα του συμπερσματος, χι για τα αποτελσματ του.

4. Τα στοιχεα προσδιορζουν τα συμπερσματα, χι τις αποφσεις. Τα δια δεδομνα αναγκζουν διαφορετικος ανθρπους να βγλουν το διο συμπρασμα, αλλ μπορε να παρνουν διαφορετικς αποφσεις σ’ αυτ λγω των διαφορετικν προτεραιοττων τους.

Για να ξεκαθαρσουμε περισστερο τις διαφορς μεταξ απφασης και συμπερσματος, ας συγκρνουμε τον μλετ ταν προβληματζεται «Να ζει κανες να μη ζει;» με ναν γιατρ ταν προβληματζεται «Να κνω τον ακρωτηριασμ να μην κνω τον ακρωτηριασμ;» Ο μλετ χει δο επιλογς και πρπει να αποφασσει τη μα. Η γνση και η λογικ δεν μπορον να τον βοηθσουν, αφο δε μπορον να προσδιορσουν τι εναι «Καλ» γι’ αυτν. Απ την λλη, νας γιατρς πρπει να επιλσει αυτ το δλημμα με την ιατρικ γνση και τη λογικ αιτιολγηση που οδηγε στο σωστ ιατρικ συμπρασμα. Αν αυτ χει «κακς» επιπτσεις δεν θα φταει ο γιατρς.

νας γιατρς χει ευθνη μνο για την ορθτητα του δικο του συμπερσματος.

Φανταστετε ναν ασθεν που υποφρει απ γκο στο πδι. Ο γιατρς, αναλοντας τα αποτελσματα των εξετσεων, καταλγει τι ο ασθενς χει καρκνο και λει: «Ο ακρωτηριασμς θα σε κνει να ζσεις περισστερο. Χωρς αυτν, θα πεθνεις σντομα». νας γιατρς, αναλοντας με τη λογικ του τα ιατρικ δεδομνα, βγζει να και μνο ιατρικ συμπρασμα («διγνωση»). Αν το συμπρασμα εναι λανθασμνο, αυτ οφελεται σε λθος δεδομνα αιτιολγηση, αλλ χι σε κποια προτεραιτητα του γιατρο. Τα ιατρικ δεδομνα προσδιορζουν το συμπρασμα του γιατρο, αλλ χι την αντδραση του ασθεν σ’ αυτ το συμπρασμα. Ο ασθενς –χι ο γιατρς– αποφασζει πς να αντιμετωπσει το συμπρασμα του γιατρο. Το διο συμπρασμα μπορε να οδηγσει διαφορετικος ασθενες να προυν διαφορετικς αποφσεις που να οφελονται σε διαφορετικς προτεραιτητες. Κποιοι αποφασζουν να πεθνουν αντ να ζουν με αναπηρα, λλοι αποφασζουν να ζσουν ανπηροι αντ να πεθνουν. Ποια απφαση εναι «Καλ»;

Μπορε να εναι «καλς» δο αποφσεις αντθετες μεταξ τους;

σο κι αν εκπλσσει, η απντηση εναι – Ναι!

Ο λγος εναι απλς: διαφορετικο ασθενες χουν διαφορετικς προτεραιτητες, μερικο προτιμον την αναπηρα απ το θνατο, εν λλοι προτιμον το θνατο απ την αναπηρα. Και οι δο αποφσεις εναι «καλς» γι’ αυτος που τις πραν, αφο προσδιορζονται απ διαφορετικς προτεραιτητες, χι απ γεγοντα, γνση λογικ. Διαφορετικο νθρωποι χουν διαφορετικς προτεραιτητες, και δεν υπρχει απλυτη προτεραιτητα που να μας δνει τη δυναττητα να βαθμολογσουμε λες τις προτεραιτητες.

Πς σχετζονται αυτ λα με την πολιτικ;

Η πολιτικ εναι αποφσεις συμπερσματα;

Οι πολιτικο «αποφασζουν» «συμπερανουν» την πολιτικ;

Στην πολιτικ οι νθρωποι ψηφζουν. Η ψφος εναι επιλογ. Επιλγω σημανει προτιμ. Αποφασζουμε τι προτιμομε.

Κθε νας που αποφασζει πολιτικ – Βασιλις, Δικττορας, Πρεδρος, Πρωθυπουργς, Ηγτης απλς πολτης – κνει μια επιλογ μεταξ πολλν επιλογν. Δεν μπορομε να επιλξουμε να συμπρασμα. Η απντηση στο «Τι να κνουμε;» εναι πντα μια απφαση, ποτ να συμπρασμα.

Οι αποφσεις προσδιορζονται απ προτεραιτητες, χι απ δεδομνα, γνση και λογικ. Τα δια γεγοντα, γνση και λογικ, μπορε να οδηγσουν σε διαφορετικς αποφσεις λγω διαφορετικν προτεραιοττων.

Η πολιτικ εναι αποφσεις, χι συμπερσματα. Αποφασζουμε τα πολιτικ ζητματα. Δεν τα συμπερανουμε.

Αυτο που παρνουν αποφσεις εναι υπεθυνοι για τα αποτελσματα των αποφσεν τους, αφο θα μποροσαν να εχαν πρει διαφορετικ απφαση (που την εμπνει μια διαφορετικ προτεραιτητα) και να χουν διαφορετικ αποτελσματα.

Οι πολιτικο που οι αποφσεις τους παργουν ανεπιθμητα αποτελσματα, συνθως προσπαθον να αποφγουν την ευθνη των αποτελεσμτων αυτν λγοντας «Δεν εχα λλη επιλογ» παριστνοντας τι οι αποφσεις τους ταν συμπερσματα. Αλλ ψφισαν. Η ψφος εναι επιλογ. Δεν μπορε κποιος να επιλξει να συμπρασμα.

 

* * *

   [ Πνω]

3.      Προτεραιτητες

Προτεραιτητα εναι μια αρχ που προσδιορζει την προτμηση. Χωρς προτεραιτητα δεν μπορομε να επιλξουμε.

«Αποφασζω» σημανει τι προχωρ σε μια επιλογ μεταξ πολλν επιλογν. Προτιμομε σμφωνα με τις προτεραιτητς μας. Οι προτεραιτητες προσδιορζουν τι θεωρομε «καλ» και για ποιον εναι «καλ». Πολλο πιστεουν τι οι προτεραιτητες εναι «φυσικς» «αυτονητες». Δεν εναι τσι. Εναι αυθαρετοι ισχυρισμο που προβλλουμε, αφο χωρς αυτος δεν μπορομε να λβουμε μια απφαση.

Πριν τον Α' Παγκσμιο Πλεμο στην Ευρπη, πολλο πστευαν τι «καλ» σημανει «τι εναι καλ για τον Βασιλι και τη χρα». Στις ΗΠΑ μερικο πστευαν τι «Αυτ που εναι καλ για την εταιρα General Motors, εναι καλ για τις Ηνωμνες Πολιτεες». Αλλ αυτ που εναι καλ για τη General Motors εναι καλ και για την εταιρα αυτοκιντων Ford; Οι εργαζμενοι στη Ford μπορε να σκπτονται διαφορετικ.

Οι ανθρπινες προτεραιτητες δημιουργονται απ τους ανθρπους, χι απ τη «Φση», χι απ το «Θε», χι απ την «Ιστορα», χι απ την «Πραγματικτητα». Οι προτεραιτητες δεν μας επιβλλονται απ τα ξω, απ τα πνω απ τα κτω. Εν γινταν αυτ, δεν θα υπρχαν πολιτικ προβλματα. Πολς κσμος πιστεει τι η «Επιβωση» εναι η απτατη προτεραιτητα που μας επιβλλεται απ τη Φση. Ο μλετ το απορρπτει αυτ. Εν η επιβωση ταν η προτεραιτητ του, το «να μην ζει» δεν θα ταν επιλογ, αφο το συμπρασμα θα ταν «να ζει» και δεν θα εχε ν’ αποφασσει τποτα. Αλλ για τον μλετ, το «να μην ζει» εναι μια επιλογ, γι’ αυτ πρπει ν’ αποφασσει, χι να συμπερνει. Για τον μλετ –και πολλος λλους– η επιβωση δεν εναι η απτατη προτεραιτητα. Δεν υπρχει απτατη προτεραιτητα.

Μια ρευνα του BBC που γινε το 2004, δειξε τι το 71% των πολιτν των ΗΠΑ ταν πρθυμοι να «πεθνουν για το Θε». Αξιολογον το θε περισστερο απ την επιβωσ τους. Πολλο αξιολογον τον ΤΡΟΠΟ ζως περισστερο απ την δια τη ζω. Πολλο προτιμον να διακινδυνεσουν τις ζως τους για την Ελευθερα την Τιμ αντ να ζουν καταπιεσμνοι ντροπιασμνοι. «Θνατος πριν την ατμωση!» και «Ελευθερα θνατος!» ενπνευσαν εκατομμρια να πολεμσουν ενντια στην καταπεση, αντ να υποταχθον σ’ αυτν.

Εναι η υποταγ στην ναζιστικ κυριαρχα προτιμτερη απ τον αγνα ενντια στο ναζισμ; Πολλο απντησαν: χι!

Η ανθρπινη κοινωνα δεν δημιουργθηκε απ τη Φση. Αποτελε μια αυθαρετη δημιουργα των ανθρπων. Με τη δημιουργα της κοινωνας, οι νθρωποι απελευθρωσαν τους εαυτος τους απ την πλρη υποταγ στη Φση. Στη Φση, η συμπεριφορ καθορζεται απ τις βιολογικς ανγκες. Δεν υπρχει τποτα «καλ» στο να καθορζεσαι ολοκληρωτικ απ βιολογικς ανγκες: καταργεται η ελευθερα και μεινονται οι προτεραιτητες σε μια – την επιβωση. Η ζω στο πλασιο της κοινωνας μας απελευθερνει απ αυτ τη δουλεα κνοντας ευκολτερη την εκπλρωση των βιολογικν αναγκν. Η κοινωνα μας δνει την ελευθερα να επιλξουμε μεταξ προτεραιοττων που εμες θσαμε, χι η Φση.

Η ζω στην κοινωνα μας δνει τη δυναττητα να επιλξουμε τις δικς μας προτεραιτητες.

λες οι πολιτικς προτεραιτητες μπορε να ταξινομηθον σε πντε τπους, με βση το ερτημα:

«Θλω να κνω αυτ που εναι ‘Καλ’, αλλ για ποιον/ποιαν πρπει να εναι καλ;»

Οι πντε πιθανς απαντσεις εναι:

1. Καλ για μνα/την οικογνει μου (η Εγωκεντρικ προτεραιτητα)

2. Καλ για το βασιλι/χρα/θνος/φυλ (η εθνοκεντρικ προτεραιτητα)

3. Καλ για την Ανθρωπτητα (η ανθρωποκεντρικ προτεραιτητα)

4. Καλ για το Θε (θεοκεντρικ προτεραιτητα)

5. Καλ για λη τη Φση (βιο-κεντρικ προτεραιτητα)

Αν πσα στιγμ χουμε μια και μνο προτεραιτητα. Τη χρειαζμαστε, γιατ χωρς αυτν δεν μπορομε να αποφασσουμε.

Δεν μπορομε να χουμε δο προτεραιτητες συγχρνως, γιατ δεν μπορε να προτιμομε δο πργματα. Μπορε να θλουμε δο πργματα, αλλ πρπει να επιλξουμε το να που προτιμμε με βση την προτεραιτητ μας.

Κθε προτεραιτητα αποκλεει λες τις λλες προτεραιτητες. Το «Καλ για το Βασιλι και τη Χρα» αποκλεει το «Καλ για εμνα», το «Η Γερμανα υπερνω λων» αποκλεει το «Κυραρχη Βρετανα», και τα δο αποκλεουν το «Καλ για την Ανθρωπτητα». Πολλο νθρωποι χρησιμοποιον μια προτεραιτητα για να σκοπ και μια λλη προτεραιτητα για λλους σκοπος αλλ κθε δεδομνη στιγμ, καθνας και καθεμι χουν μνο μια προτεραιτητα.

Οι οικονομικς και πολιτικς συγκροσεις προρχονται απ συγκροσεις προτεραιοττων. Ο εθνοκεντρισμς μιας ομδας συγκροεται με τον εθνοκεντρισμ λλων ομδων και συχν οδηγε στον πλεμο.

Ο εγωκεντρισμς ενς προσπου συγκροεται με τον εγωκεντρισμ λων των λλων προσπων.

Ο εγωκεντρισμς, η κυραρχη προτεραιτητα του καπιταλισμο, συγκροεται με τον ανθρωποκεντρισμ, που εναι η προτεραιτητα του σοσιαλισμο και του χριστιανισμο.

Κθε προτεραιτητα χει υπο-προτεραιτητες, με βση τις οποες αποφασζεται τι σημανει «καλ». «Καλ για μνα» μπορε να σημανει την καλτερη υγεα, το μγιστο πλοτο, τη μγιστη εξουσα, τη μγιστη ευτυχα μακροβιτητα. Κι εδ επσης μπορομε να χουμε μνο μια υπο-προτεραιτητα αν πσα στιγμ.

Πς επιδρον οι προτεραιτητες στον μλετ και το γιατρ; Επιδρον στον μλετ, αλλ χι στο γιατρ.

Ο μλετ αποφασζει σμφωνα με τις προτεραιτητς του, αλλ ο γιατρς συμπερανει προσεγγζοντας με τη λογικ τα ιατρικ δεδομνα, χι τις προσωπικς προτεραιτητες. Εν ο μλετ εναι θρησκευμενος, ττε η προτεραιτητα θα τον κνει να επιλξει «να ζει», αφο λες οι θρησκεες απαγορεουν την αυτοκτονα. Αλλ αν η προτεραιτητ του εναι «καλ για μνα», και αν προτιμ το θνατο απ την ατμωση, ττε θα αποφασσει «να μη ζει». νας γιατρς δεν μπορε να επιλξει κποιο ιατρικ συμπρασμα. Τα συμπερσματα δεν επιλγονται, αλλ επιβλλονται απ τα δεδομνα και τη λογικ.

Και η πολιτικ; Η «Πολιτικ» εναι συμπερσματα αποφσεις;

Οι πολιτικο ψηφζουν. Δεν μπορε κανες να ψηφσει να συμπρασμα, τσι η πολιτικ αποτελεται απ αποφσεις.

«Το Καλ για το Βασιλι και τη χρα» ταν η προτεραιτητα των περισστερων Ευρωπαων μχρι τον Α' Παγκσμιο Πλεμο και εκατομμρια Ευρωπαοι πγαν εθελοντικ να πεθνουν γι’ αυτ την προτεραιτητα.

Δο παγκσμιοι πλεμοι λλαξαν τις προτεραιτητες των ανθρπων. Σμερα, ο περισστερος κσμος στην Ευρπη και της ΗΠΑ χουν λλη προτεραιτητα: τον εγωκεντρισμ. «Κνω αυτ που εναι καλ για μνα».

Στην πρτη ομιλα του το 1961, ο πρεδρος Κνεντι κανε κκληση στους πολτες των ΗΠΑ να αλλξουν την προτεραιτητ τους. Επε:

«Μην ρωτς τι μπορε να κνει η χρα σου για ΣΕΝΑ. Ρτα τι μπορες ΕΣΥ να κνεις για τη χρα σου.»

Τους ζτησε να αλλξουν την προτεραιτητ τους, απ τον εγωκεντρισμ στον εθνοκεντρισμ. Πολ λγοι το καναν.

Οι προτεραιτητες εμφυτεονται στα παιδι απ τους γονες, τους δασκλους, τους ηγτες. Μλις εμπεδωθον, εναι πολ δσκολο να τις αλλξεις – ιδιατερα αν αυτ γνεται με τη χρση αυταρχικν μεθδων.

Ο κσμος πιστεει τι η δικ του προτεραιτητα εναι «φυσικ», «αυτονητη», «η μνη λογικ επιλογ». Αλλ λες οι προτεραιτητες εναι αυθαρετες. Καμι προτεραιτητα δεν μπορε να δικαιολογηθε «αντικειμενικ», καθς κθε αιτιολγηση εναι βασισμνη σε μια προτεραιτητα που επσης χρειζεται αιτιολγηση.

Παρ το ατημα του Κνεντι, πολ λγοι Αμερικανο μετβαλαν την εγωκεντρικ προτεραιτητ τους.

Μερικο Αμερικανο θερησαν τι οι προτεραιτητες του Κνεντι βρσκονταν σε αντφαση με τις δικς τους, και τον δολοφνησαν στις 22 Νοεμβρου 1963, στο Ντλας του Τξας. Αυτ το γεγονςπως λοι οι πλεμοικαταδεικνει τι η σγκρουση προτεραιοττων συχν παρακινε ανθρπους να σκοτσουν.

 

* * *

   [ Πνω]

4.      Πολιτικο

Στην αρχαα Αθνα, οι πολτες που ασχολονταν με την Πλη ονομζονταν «Πολτες». Οι «Πολτες» πρτειναν πολιτικς. Σμερα, οι «πολιτικο» δεν «προτενουν» μια πολιτικ αλλ αποφασζουν μια πολιτικ για λους τους πολτες, εν η μεγλη πλειοψηφα των πολιτν δεν μπορε να το κνει. Αυτ αντιτθεται στη «Δημο-Κρατα», εναι ρνησ της.

Ψηφζω σημανει επιλγω. Επιλγω σημανει προτιμ. Στις εκλογς αποφασζουμε ποιος θα αποφασζει για εμς, για το τι πρπει να κνει η κοινωνα. Επιλγουμε λλους λλες για να εκφρσουν την προτμησ μας και αναμνουμε τι οι προτιμσεις τους θα εναι σμφωνες με τις προτεραιτητς μας. Υποτθεται τι λειτουργον ως απλ προκτασ μας.

Στην πραγματικτητα επιβλλουν σε εμς τις δικς τους προτεραιτητες.

Ø    Γιατ να επιλγουμε λλους να προτιμσουν εκ μρους μας;

Ø    Γιατ δεν μπορομε να επιλξουμε εμες τι προτιμομε να κνει η κοινωνα μας;

Εκλγουμε εκπροσπους επειδ το να ανακαλψουμε τι προτιμον τα εκατομμρια των πολιτν εναι κτι πολ αργ και δσκολο, εν οι πολιτικο συχν πρπει να αποφασζουν γργορα.

Ο ευκολτερος τρπος να αποφασζουμε πολιτικς για μια κοινωνα ολκληρη, ταν να εξουσιοδοτομε να τομο να αποφασζει για λους/λες. Συνεπς για πολλ χρνια, στις περισστερες κοινωνες, να πρσωπο (Αρχηγς της φυλς, Βασιλις, Αυτοκρτορας) αποφσιζε τι πρεπε να κνει μια ολκληρη κοινωνα. Συχν, η προτεραιτητα αυτο του προσπου ταν να χει το κρος να αποφασζει για λους, σαν να ταν περιουσα της οικογνεις του. Τελικ ο κσμος αρνθηκε μια ττοια δικαιοδοσα και εξλεγε αντιπροσπους για να αποφασζουν τις πολιτικς εκ μρους του. Εν νας πολιτικς εκπροσωπε 100.000 πολτες, 500 πολιτικο εκπροσωπον 50 εκατομμρια πολτες. Αυτο οι 500 μπορε να κθονται σε μια αθουσα μετρου μεγθους για να συζητον (να «μιλνε» στο Κοινοβολιο να «διαβουλεονται» στο Κογκρσο) και να ψηφζουν σηκνοντας τα χρια. Οι εκπρσωποι βγζουν πολλς αποφσεις καθημεριν γι’ αυτος που τους εκλγουν. Αυτ το σστημα χρησιμοποιεται ακμα, καθς το να διαπιστνεται τι προτιμον αυτ τα εκατομμρια νθρωποι, να εξηγονται οι επιλογς και τα πιθαν αποτελσματα, να διαμορφνεται η υποδομ ψηφοφοριν, να μετρνται τα εκατομμρια ψφων, ταν –μχρι πρσφατα– πολ μακρι και σνθετη διαδικασα. Σμερα λα αυτ μπορον να γνουν με τη χρση της Τηλερασης, των τηλεφνων (σταθερν κινητν) και με πλαστικς κρτες που φρουν μαγνητικς ταινες πνω στις οποες υπρχουν καταγραμμνα λα τα αναγκαα στοιχεα του φορα της κρτας.

Πολλο πιστεουν τι οι πολιτικο εφαρμζουν τις προτιμσεις αυτν που τους χουν εκλξει. Συνθως δεν το κνουν. Οτε και κατχουν κποια συγκεκριμνη εξειδκευση για να αποφασζουν. Κθε απφαση προσδιορζεται απ μια προτεραιτητα, χι απ μια εξειδκευση. Η λψη αποφσεων εναι νας ρλος, χι μια εξειδκευση, λοι και λες παρνουμε αποφσεις καθημεριν. Ο Αθηναος φιλσοφος Πλτων –που ταν αντθετος στη Δημοκρατα– υποστριζε τι η λψη αποφσεων εναι μια εξειδκευση πως αυτ του καπετνιου, που οδηγε το πλοο σε συγκεκριμνη κατεθυνση χρησιμοποιντας τις γνσεις των πλοων και της ναυσιπλοας. Αλλ η κοινωνα δεν εναι πλοο. λοι οι επιβτες ενς πλοου θλουν να φθσουν στον διο προορισμ, αλλ λοι οι πολτες στην κοινωνα δεν θλουν την δια πολιτικ, αφο χουν διαφορετικς προτεραιτητες. Οι ειδικτητες που χρειζονται οι Πολιτικο για να φθσουν στην Εξουσα εναι η συνωμοσα (να νικς τους αντιπλους), η κολακεα (για να κερδζεις την υποστριξη των ανωτρων) και η υποκρισα (για να κερδζεις ψηφοφρους) αλλ δεν χρειζονται κποια ειδικτητα για πολιτικς αποφσεις.

Οι πολιτικο αποφασζουν πολιτικ σμφωνα με τις προσωπικς τους προτεραιτητες, πως και κθε λλος.

Οι πολτες της αρχαας Αθνας, που εφεραν τη Δημοκρατα, διακρυσσαν: «Ο κθε μγειρας μπορε να κυβερν». Βλπουμε την αλθεια αυτς της ρσης, ταν βλπουμε τον ρνολντ Σβαρτσενγκερ, ναν σωματαρ που γινε ηθοποις και υπηρετε ως Κυβερντης της Καλιφρνια. Μπορε να αποφασζει για λους τους πολτες χωρς κποια εξειδκευση εκπαδευση, επειδ λες οι αποφσεις προσδιορζονται απ προτεραιτητες, χι απ κποια εξειδκευση.

Ο ρνολντ, πως και κθε λλος, χει προτεραιτητες. Το 1980 ο Ρναλντ Ριγκαν, νας λλος ηθοποις του Χλιγουντ, γινε πρεδρος των ΗΠΑ. Εχε μπως κποια εξειδκευση απαρατητη για ναν Πρεδρο;

Καμα. Καννας πρεδρος δεν χει εξειδκευση γι’ αυτ το αξωμα. Το να λειτουργε κποιος ως πρεδρος εναι ρλος, χι επγγελμα. Ποτ δεν μπορε να γνει επγγελμα.

Οποιοσδποτε μπορε κνει τον πρεδρο. Το αν εναι καλς (για ποιον;) κακς (για ποιον;), εξαρτται απ τις προτεραιτητες αυτν σχολιζουν τις αποφσεις του.

Η πργνωση του αποτελσματος μιας πολιτικς απαιτε γνσεις και εξειδκευση, που παρχονται απ εμπειρογνμονες που μελετον τις διφορες επιλογς και τα πιθαν αποτελσματ τους. Ττοιοι εμπειρογνμονες εξηγον στον πρεδρο τις διφορες επιλογς και τα πιθαν αποτελσματα, αλλ δεν αποφασζουν για την επιλογ. Ο πρεδρος αποφασζει. Οι εμπειρογνμονες σπνια αποφασζουν την πολιτικ, αλλ ταν το κνουν, την απφασ τους καθορζουν οι προτεραιτητς τους και χι η εμπειρα τους.

νας Πρεδρος λειτουργε πως οι νορκοι στο δικαστριο. Οι νορκοι δεν εναι εμπειρογνμονες για τη νομοθεσα. Ακονε τους δικηγρους, τους μρτυρες και το δικαστ και μετ αποφασζουν αν ο κατηγορομενος εναι νοχος δεν εναι. ταν οι μρτυρες καταθτουν αλληλοσυγκρουμενες μαρτυρες, οι νορκοι πρπει να αποφασσουν ποιον θα πιστψουν. Το κνουν σμφωνα με την προτμησ τους, χι σμφωνα με τις νομικς τους γνσεις.

Οι πολιτικο αποφασζουν τι θα κνει η κοινωνα.

Το κρτος εκτελε αυτς τις αποφσεις.

Αυτ θτει δο ερωτματα:

1.    Τι εναι «Κοινωνα»; και

2.  Τι εναι «Κρτος»;

 

* * *

   [ Πνω]

5.      Κοινωνα

Η Μργκαρετ Θτσερ, πρωθυπουργς της Βρετανας κατ τη δεκαετα του 1980, επε κποτε: “Δεν υπρχει καμι κοινωνα, υπρχουν μνο τομα και οικογνειες. Αυτ το επε για να δικαιολογσει την πολιτικ της ιδιωτικοποησης, υποστηρζοντας τι τα ανθρακωρυχεα, οι σιδηρδρομοι, τα εργοστσια ηλεκτρισμο, πρπει να λειτουργον αποκλειστικ για το κρδος, χι ως υπηρεσα στην «Κοινωνα», που εναι –σμφωνα μ’ αυτν– κτι φανταστικ και χι πραγματικ.

Με μια πρτη ματι φανεται να χει δκιο. Δεν βλπουμε μια ονττητα που να ονομζεται «Κοινωνα». Βλπουμε μνο το λα.

Αν μως χει δκιο, μπορε κανες να πει επσης: «Δεν υπρχει καννας στρατς, υπρχουν μνο νθρωποι που φορον στολς». Ξρουμε τι αυτ εναι ανοησα. νας στρατς εναι κτι περισστερο απ ανθρπους με στολς. Η διαφορ μεταξ του στρατο και των ανθρπων που φορον στρατιωτικς στολς δεν συνσταται στην εμφνισ τους αλλ στον τρπο που συμπεριφρονται. Οι νθρωποι που φορον στρατιωτικς στολς λγω μδας δεν υπακοουν διαταγς και δεν ενεργον μαζ σμφωνα μ’ να σχδιο. Δεν διακινδυνεουν τις ζως τους σκοτνουν λλους, ακμα και αν τους δοθε ια ττοια εντολ. Αυτ το κνουν μνο οι στρατιτες στο στρατ.

Η διαφορ μεταξ «ανθρπων» και «κοινωνας» δεν βρσκεται στην εμφνιση αλλ στη συμπεριφορ. Μια «κοινωνα» δεν σημανει απλς κποιους ανθρπους που ζουν δπλα, δπλα, αλλ κποιους ανθρπους που συμπεριφρονται σμφωνα με καννες που εναι αποδεκτο απ λους και λες. Αυτο οι καννες –που ονομζονται «νμοι» – διαμορφνονται για να επιλουν τις συγκροσεις μεταξ των ανθρπων και εναι αποδεκτο απ τους περισστερους ανθρπους σε μια κοινωνα.

Η υπακο στους νμους μετατρπει τους «ανθρπους» σε «κοινωνα». Διαφορετικς κοινωνες διαμορφνουν διαφορετικος νμους, αλλ μνο εν μια ομδα ανθρπων αποδχεται τους διους νμους, αυτο γνονται κοινωνα. Δεν υπακοουν λοι σε κθε νμο, αλλ τον περισστερο χρνο, οι περισστεροι νθρωποι υπακοουν στους περισστερους νμους. Μερικο το κνουν λγω φβου για τιμωρα, αλλ οι περισστεροι νθρωποι στις περισστερες κοινωνες υπακοουν τους περισστερους νμους επειδ γνωρζουν τι χωρς νμους θα υπρχει διαρκς διαμχη και η συμβωση θα εναι αδνατη. να πλθος ανθρπων, που καθνας υπακοει τους ιδιωτικος του νμους, πως στις συνοριακς κωμοπλεις της «γριας Δσης» των ΗΠΑ κατ τον 19ο αινα, δεν εναι κοινωνα. Εναι απλς να πλθος χωρς συνοχ. Ττοια πλθη δεν διαθτουν σταθερτητα και βιωσιμτητα. Ζουν σε διαρκ διαμχη, τους λεπει η ασθηση της κοιντητας και τελικ καταρρουν. Οι Αμερικανο Ινδινοι λεγαν τι η «γρια Δση» γινε «γρια» μνο ταν ρθαν οι λευκο. γινε γρια επειδ κθε λευκς μετανστης υπκουε μνο στους δικος του νμους. ταν οι νθρωποι υπακοουν μνο στους ιδιωτικος καννες τους, πολεμον διαρκς μεταξ τους και δεν υπρχει «κοινωνα».

Πριν τη δημιουργα των κοινωνιν, τα ανθρωποειδ ταν απλς να λλο εδος πιθκων που δεν διθεταν λγο και σκψη. Η ζω στην κοινωνα παργαγε το λγο και τη σκψη, «ανθρωποποιντας» τσι τους ανθρωπδες. Ο λγος και η σκψη δεν παργονται απ τη φση αλλ απ την κοινωνα. Εν, πως λεγε η Μργκαρετ Θτσερ, δεν υπρχε η κοινωνα, ττε οτε ο λγος, η γλσσα και η σκψη, θα μποροσαν να υπρχουν.

 

* * *

   [ Πνω]

6.      Το Κρτος

πως εδαμε, νθρωποι που ζουν μαζ και υπακοουν αποδεκτος καννες, αποτελον κοινωνα.

Οι νθρωποι, για να φτιξουν τους καννες («Νμους»), να τους εφαρμζουν και να τους υπερασπζονται, δημιοργησαν ειδικ συστματα. λα τους μαζ αποτελον – το «κρτος». Τα συστατικ του Κρτους εναι:

1. Το Κοινοβολιο – μια ομδα που συζητ και αποφασζει νμους και πολιτικς για μια ολκληρη κοινωνα.

2. Η Κυβρνηση – μια επιτροπ που αποφασζει πς να κνει πρξη την κθε πολιτικ.

3. Τα Δικαστρια, η Αστυνομα και οι Φυλακς –νθρωποι εκπαιδευμνοι και οργανωμνοι για την επιβολ των Νμων και τη τιμωρα των παρανομοντων.

4. Ο Στρατς – νθρωποι οργανωμνοι και νοπλοι, για να επιτθενται σε λλες κοινωνες να υπερασπζουν τη δικ τους κοινωνα απ εσωτερικος, αλλ κυρως εξωτερικος εχθρος του Κρτους.

λα αυτ μαζ, εναι “Το Κρτος”.

Το περιεχμενο των νμων εξαρτται απ αυτος που τους φτιχνουν. Εν να πρσωπο φτιχνει τους Νμους, οι νμοι αυτο θα εξαρτνται απ τις προτεραιτητες του προσπου αυτο. Εν τους φτιχνει μια ομδα, θα εξαρτνται απ τις προτεραιτητες της ομδας. Η επιβωση των λαν εξαρττο απ την κοινωνα, και η κοινωνα εξαρττο απ τους νμους που ταν αποδεκτο απ λους. Κατ το παρελθν, οι νθρωποι απδιδαν τη δημιουργα των νμων στο Θε. Οι νμοι θεωρετο τι προρχονται απ το Θε. Οι νμοι χαρσσονταν πνω σε λθινες πλκες για να εναι διαρκες και ορατο (στην εβρακο γλσσα «φτιχνω νμο» σημανει «χαρσσω σε λθο»). Η ιστορα της Ββλου που λει τι ο Θες δωσε τις Δκα Εντολς στον Μωυσ στο ρος Σιν, εναι παρδειγμα της πστης τι οι νμοι, με τους οποους ζει η κοινωνα, φτιχνονται απ το Θε. Σμφωνα με τη Ββλο, ο Μωυσς τους χραξε σε δο λθινες πλκες, αλλ τους εχε λβει απ το Θε.

Ο Μωμεθ επσης ταν πεπεισμνος τι ο Θες του υπαγρευσε το Κορνι.

Στην πραγματικτητα, τους νμους τους φτιχνουν οι νθρωποι. Ο Μωυσς –χι ο Θες– δημιοργησε τις Δκα Εντολς και ο Μωμεθ –χι ο Θες– δημιοργησε το Κορνι. Νμους και Κρτη φτιχνουν τα ανθρπινα πλσματα και χι οι Θεο και μπορον –πως και συμβανει– να τα μεταβλλουν. Κθε Κρτος σχεδιζεται, δημιουργεται, διατηρεται και πληρνεται απ λους τους πολτες και αυτο χουν το δικαωμα να το αλλζουν ποτε το επιθυμον.

Το βασικ ζτημα πολιτικς εναι: Ποιος φτιχνει τους νμους και τις πολιτικς μιας κοινωνας;

Μχρι πριν τσσερεις αινες, η απντηση ταν: Ο Βασιλις.

Πολλο πολτες, που αντιτθονταν σε νμους και πολιτικς που διαμορφνονταν απ βασιλες, αποφσισαν να κνουν οι διοι τους νμους. Καννας βασιλις δεν το θελε. ρχισε μια βαιη σγκρουση μεταξ βασιλων και πολιτν. Ο Βασιλις κανε εκκλσεις για «Νμο και Τξη» αποκηρσσοντας τους πολτες ως «παρνομους» και «νομους». Με την ννοια «Νμος και Τξη» εννοοσε το δικ του Νμο και τη δικ του Τξη. Οι πολτες θελαν το «Νμο και την Τξη» που οι διοι φτιαχναν. Η σγκρουση μεταξ των πολιτν και του βασιλι δεν ταν σγκρουση του «νμου ναντι της ανομας» της «τξης ναντι της αταξας». ταν μια σγκρουση του «Βασιλικο νμου» ναντι του «Νμου των πολιτν» και της «Βασιλικς τξης» ναντι της «τξης των πολιτν». Τελικ οι πολτες κρδισαν, αλλ το ζτημα «Ποιος φτιχνει τους νμους και ποιος αποφασζει ποια πρπει να εναι η τξη;», παραμνει μχρι σμερα προς επλυση.

Σμερα ο «νμος και η τξη» αποφασζονται απ τους πολιτικος, και μως πολλο πολτες διαφωνον με πολλος νμους και μεγλο μρος αυτς της «τξης». Σμερα μπορομε να χουμε να σστημα που λοι οι πολτες –χι οι εκπρσωπο τους–ν’ αποφασζουν τι νμοι και τι τξη πρπει να υπρχουν. να ττοιο σστημα εναι η μεση Δημοκρατα (ΑΔ). Εναι μια κοινωνα που την λειτουργον μεσα λοι οι πολτες της. Αυτ θα καταγγελθε ως «Αταξα» και «Ανομα» απ αυτος που προτιμον την Κυριαρχα των Εκπροσπων (ΚΕ). Το σστημα που οι πολτες εκπροσωπονται απ λλους και στο οποο δεν μπορον να εκπροσωπον τους εαυτος τους μεσα και να ορζουν τους νμους και την τξη οι διοι, δεν εναι δημοκρατα.

Αυτ θτει το ερτημα: Τι εναι Δημοκρατα;

 

* * *

   [ Πνω]

7.      Δημοκρατα

Η Δημοκρατα εφευρθηκε στην αρχαα Αθνα απ τον Κλεισθνη περπου 2.500 χρνια πριν. Στα ελληνικ, «Δμος» σημανει «οι νθρωποι της κοιντητας». «Κρτος» σημανει «εξουσα» «Δικαωμα απφασης». «Δημο-κρατα» σημανει «να σστημα απφασης για το τι πρπει να κνει μια ομδα που λα τα μλη της χουν το δικαωμα συμμετοχς σε λες τις αποφσεις». Τη σημεριν εποχ αυτ θα το ονομζαμε «μεση Δημοκρατα» καθς οι διοι οι πολτες –χι οι εκπρσωπο τους– αποφασζουν για λες τις πολιτικς. Στην Αθηνακ Δημοκρατα λοι οι ενλικες νδρες (χι οι γυνακες οι δολοι) αποφσιζαν για λους τους νμους και τις πολιτικς της κοινωνας τους. Αυτ δεν ταν «σκηση εξουσας με δημοψφισμα» που οι πολτες ζητεται να ψηφσουν για ζητματα που χουν τεθε απ λλους. Κθε πολτης θα μποροσε να προτενει κθε νμο και πολιτικ, να την τροποποιε την συζητ, και να ψηφζει γι’ αυτν.

Η ρνηση του δικαιματος προτσεων και ψφου για τις γυνακες και τους δολους συνιστ μεγλο ελττωμα, αλλ στις περισστερες αρχαες κοινωνες, οτε οι ελεθεροι νδρες μποροσαν να αποφασζουν για πολιτικ νμους. Μνο οι βασιλες οι γροντες φτιαχναν λους τους νμους και αποφσιζαν για τις πολιτικς.

Η αθηνακ δημοκρατα ταν μοναδικ, επειδ δινε το δικαωμα ψφου σε λους τους ελεθερους νδρες.

Σμερα θαυμζουμε ακμα τις πυραμδες της Αιγπτου, αλλ δεν εναι κτι που μπορομε να χρησιμοποισουμε. μως, η αθηνακ δημοκρατα εναι κτι που μπορομε να χρησιμοποισουμε σμερα. Η «Δημοκρατα» εναι ακμα μεγλο ζητομενο, παρ’ τι το περιεχμενο και η μορφ της χουν διαστρεβλωθε τσο στε να την κνουν αγνριστη.

Η αθηνακ δημοκρατα παργαγε τις φιλοσοφες του Σωκρτη, Πλτωνα και Αριστοτλη. Εφερε το θατρο, το Δρμα, την Περσνα, την Τραγωδα, την Κωμωδα, τα ργα του Αισχλου, του Σοφοκλ, του Αριστοφνη και τη μθοδο των αποδεξεων μσα απ λογικ επιχειρματα. Ακμα σμερα τα χρησιμοποιομε. Δημιουργθηκαν στην Αθνα, χι στη Σπρτη, που ταν μεν κοντ αλλ διοικετο απ δο βασιλιδες και να συμβολιο γερουσας. Η Φιλοσοφα, το Θατρο, η Περσνα, βγκαν απ τις δημσιες αντιπαραθσεις για την πολιτικ που γνονταν πριν την ψηφοφορα, σε μια πλατεα γνωστ ως «Αγορ». Κθε πολτης μποροσε να εκφρσει τις απψεις του στην Αγορ. Σε επμαχα ζητματα υπρχε ακμα και καθκον (που ονομαζταν «παρρησα») να εκφρζονται δημσια οι απψεις – η σιωπ ετιμωρετο απ το νμο. λοι οι πολτες συζητοσαν και ψφιζαν μεσα για λους τους νμους και τις πολιτικς της Αθνας.

Στην αθηνακ δημοκρατα δεν υπρχαν εκλογς. Οι πολτες διριζαν ανθρπους για να υλοποιον τις πολιτικς. Αυτο οι διορισμο γνονταν με κλρωση, χι με απφαση. Οι θσεις παραχωρονταν μνο για να χρνο. Κανες δεν μποροσε να υπηρετε δο συνεχμενα τη. Κθε χρνο γνονταν νες κληρσεις με τις οποες διορζονταν λλοι, εν οι απερχμενοι πρεπε να λογοδοτσουν για τις πρξεις τους και τιμωροντο για αποτυχες. Ο διορισμς αξιωματοχων με κλρωση εμπδιζε το σχηματισμ κποιας ελτ και εξλειφε τον ανταγωνισμ και τη διαφθορ.

Αυτ εναι τελεως διαφορετικ απ’ τι που ονομζουμε σμερα «Δημοκρατα».

Σμερα «Δημοκρατα» σημανει την εκλογ λγων πολιτικν που αποφασζουν για λους τους πολτες.

Αυτ αντιφσκει με την ννοια και το πνεμα της πρτυπης δημοκρατας, που λοι οι πολτες αποφσιζαν για λες τις πολιτικς, χωρς εκπροσπους.

Στη Δημο-Κρατα λοι οι πολτες αποφασζουν για λες τις πολιτικς.

Η Πολιτικ χωρς Πολιτικος εναι η αυθεντικ, η πρτυπη ννοια της Αθηνακς Δημο-Κρατας.

 

* * *

   [ Πνω]

8.      Ελευθερα

Να εσαι «Ελεθερος» σημανει να ζεις με βση τις δικς σου αποφσεις. «Ελευθερα» σημανει να ζεις με δικς σου αποφσεις. Ελεθεροι εναι αυτο που ζουν με βση τις δικς τους αποφσεις.

Η πλρης ελευθερα εναι αδνατη σε οποιαδποτε κοινωνα. Εναι δυνατ μνο ταν κποιος ζει –εθελοντικ– απομονωμνος απ’ λους τους ανθρπους. Η συμβωση με λλους απαιτε την αποδοχ, περιστασιακ, αποφσεων των λλων, και τον περιορισμ των δικν σου αποφσεων για να μην βλαφθον οι λλοι. Ακμα και δο νθρωποι που ζουν μαζ εθελοντικ χουν διαφωνες, και ο καθνας πρπει, κατ καιρος, να αποδχεται τις αποφσεις των λλων. Εν το διο πρσωπο πντα αποδχεται τις αποφσεις των λλων, αυτ το πρσωπο καταπιζεται. Αλλ αν οι νθρωποι εναλλσσονται στην αποδοχ των αποφσεων των λλων, περιορζουν –εθελοντικ– την ελευθερα τους για το καλ της συμβωσης. Αυτ συμβανει στις περισστερες οικογνειες, κοιντητες, πλεις και κοινωνες. Στην κοινωνα οι νθρωποι συμφωνον να υπακοουν στις αποφσεις των λλων εν οι λλοι, με τη σειρ τους, υπακοουν στις δικς τους αποφσεις.

Εν το διο πρσωπο ομδα αναγκζεται πντα να υπκειται στις αποφσεις λλων, ττε εναι καταπιεσμνοι.

Πλρης ελευθερα κθε μλους μιας ομδας εναι αδνατη για οποιαδποτε ομδα, ακμα και τη μικρτερη αναρχικ κοιντητα.

Οι περισστεροι νθρωποι προτιμον να ζουν σε ομδες πως οικογνεια, φυλ, κοινωνα, με μερικ και χι ολοκληρωμνη ελευθερα. Εντοτοις, υπρχουν διαφορετικο βαθμο μερικς ελευθερας. ταν οι νθρωποι ζουν σε συνθκες εκλεγμνων αρχντων, αυτ τους δνει περισστερη ελευθερα απ’ τι αν ζουσαν σε συνθκες μη εκλεγμνων αρχντων, αφο οι κυριαρχομενοι μπορον τουλχιστον να αποφασζουν ποιος θα αποφασζει γι’ αυτος. Αλλ αυτο που ζουν με εκλεγμνους ρχοντες χουν λιγτερη ελευθερα απ’ σους ζουν χωρς ρχοντες. Μια κοινωνα που κθε πολτης μπορε να προτενει, συζητ και ψηφζει για κθε νμο και πολιτικ, εναι αυτο-διοικομενη, και η πλειοψηφα της ζει με βση τις δικς της αποφσεις. Η μειοψηφα πρπει να υπακοει στις αποφσεις της πλειοψηφας, εν η πλειοψηφα ζει με τις δικς της αποφσεις. Η μειοψηφα πρπει να υπακοει τις αποφσεις της πλειοψηφας, αλλ αν η μειοψηφα χει ευκαιρες να γνει πλειοψηφα, δεν εναι καταπιεσμνη. Αυτο οι πολτες απολαμβνουν πολ περισστερη ελευθερα απ’ σους ζουν σε μια κοινωνα που οι εκπρσωποι εναι αυτο που αποφασζουν κθε νμο και πολιτικ.

Η πολιτικ χωρς πολιτικος (μεση Δημοκρατα) επιτρπει τον υψηλτερο δυνατ βαθμ ελευθερας σε μια κοινωνα. Δεν εναι πλρης ελευθερα, καθς οι αποφσεις της πλειοψηφας εναι δεσμευτικς και η μειοψηφα πρπει να τις υπακοει. τσι, η μειοψηφα δεν εναι τελεως ελεθερη. Πντως, αυτο που εναι μειοψηφα σε να ζτημα μπορε να εναι πλειοψηφα σε μια λλη απφαση. Μια μειοψηφα που μπορε να προωθσει τις απψεις της και να γνει πλειοψηφα, δεν καταπιζεται. Μια μειοψηφα που εμποδζεται να γνει πλειοψηφα απ τους καννες (νμους) που απαγορεουν – περιορζουν τη δυναττητα– να δημοσιοποιε τις απψεις της, εναι καταπιεσμνη – αλλ αν μπορε να δημοσιοποιε τις απψεις της, να κερδζει ψφους και να γνεται πλειοψηφα, ττε δεν εναι.

Η μεση Δημοκρατα δνει τη δυναττητα σε κθε μειοψηφα να προωθε τις απψεις της, σο και αν εναι αντθετες μ’ αυτ που χει συμφωνηθε. Αυτ υποκινε δημσιες αντιπαραθσεις για την πολιτικ, αυξνει το ενδιαφρον του λαο για την κοινωνα τους και αναπτσσει την ποιτητα ζως για την κοινωνα συνολικ και για κθε τομο στο πλασι της.

Η αδιαφορα για την κοινωνα εκτρφει την πλξη και την αποθρρυνση. Η μεση Δημοκρατα, ενθαρρνει τους ανθρπους να συμμετχουν στις αποφσεις για το τι πρπει να κνει η κοινωνα τους, αποτρπει την αδιαφορα τους για την κοινωνα και τσι την πλξη και την αποθρρυνση την οποα βινουν σμερα οι περισστεροι νθρωποι.

 

* * *

   [ Πνω]

9.      Αρχ της Πολιτικς Ιστητας (ΑΠΙ)

Η Αμερικανικ Διακρυξη της Ανεξαρτησας διακηρσσει:

“Θεωρομε τι αυτς οι αλθειες εναι αυτονητες, τι λοι οι ντρες γεννιονται σοι.”

Και οι γυνακες; χουν κι αυτς «γεννηθε σες» με τους νδρες;

Αυτο που διατπωσαν αυτ τη διακρυξη ταν αντθετοι στην ιδα τι οι γυνακες – οι δολοι– εναι σοι.

Αφο δεν υπρχουν δο ντα που να χουν «γεννηθε σα», η διακρυξη αντιφσκει επσης με τα βιολογικ δεδομνα.

Ποια «ιστητα» εχαν στο μυαλ τους οι συγγραφες της διακρυξης; Εννοοσαν βιολογικ σοι; Νομικ σοι; Οικονομικ ιστητα; Πολιτικ ιστητα; Αυτ εναι διαφορετικ ζητματα. Φανεται τι εννοον την νομικ ιστητα – συγκεκριμνα, τι λοι οι νμοι ισχουν εξσου για λους τους ανθρπους, οποιασδποτε προλευσης, φυλς, φλου, πστης, πλοτου ισχος, και τσι κανες δεν εναι υπερνω του νμου. Η αποπομπ του προδρου Νξον το 1974 για τη συμμετοχ του στο σκνδαλο Γουτεργκιτ, κατδειξε αυτ την ιστητα, δειξε τι ακμα και νας πρεδρος των ΗΠΑ δεν εναι υπερνω του νμου.

Μχρι εδ λμε για την εφαρμογ του νμου στη βση της ιστητας, αλλ τι γνεται με την ση δυναττητα στη διαμρφωση των νμων;

χουν λοι οι πολτες ση δυναττητα να προτενουν, συζητον και ψηφζουν για κθε νμο;

Σγουρα χι. Πολ λγοι πολτες χουν την δικαιοδοσα να ψηφζουν νμους και πολιτικς. Αυτο που την χουν, δεν εναι νομικο εμπειρογνμονες αλλ πολιτικο. Η ιστητα στην εφαρμογ των νμων για λους τους πολτες εναι σημαντικ, αλλ η ιστητα στη δικαιοδοσα ψφισης των νμων εναι πιο σημαντικ. Η δικαιοδοσα να ψηφζει κποιος νμους και πολιτικς, εναι δικαιοδοσα να διαμορφνει καννες τους οποους πρπει να υπακοουν λοι οι πολτες.

Κθε πολτης πρπει να χει το δικαωμα να αποφασζει ποιους νμους πρπει να αποδεχθε η κοινωνα. Στο τλος, τλος ο σκοπς του νμου εναι η βελτωση της ζως λων των πολιτν. Δεν θα πρεπε αυτο των οποων η ζω θα βελτιωθε να αποφασζουν οι διοι πς θα γνει κτι ττοιο; Προφανς χι, αφο σε καμι κοινωνα σμερα δεν χουν λοι οι πολτες τη δικαιοδοσα να προτενουν, συζητον και ψηφζουν για τους νμους και τις πολιτικς της κοινωνας τους.

Η Αρχ της Πολιτικς Ιστητας (ΑΠΙ) διεκδικε και διακηρσσει τι λοι θα πρπει να χουν σα δικαιματα να ψηφζουν για κθε νμο και πολιτικ της κοινωνας τους, στω κι αν δεν υπρχουν δο πολτες βιολογικ σοι. Μνο αυτο που απολαμβνουν την ιστητα ζουν με βση τις αποφσεις τους – και εναι σοι.

ταν λοι οι πολτες χουν ση δικαιοδοσα να διαμορφνουν νμους, μπορον να νομοθετον κι λλες ιστητες.

Μπορον να αποφασζουν λους τους νμους της κοινωνας, στους οποους θα συμπεριλαμβνεται ιστητα σε λλα πεδα.

Η ΑΠΙ πρπει να εφαρμοστε σε κθε ομδα, ζευγρι, οικογνεια, φυλ, θνος, στρατ, χρο εργασας, σχολεο και στην δια την κοινωνα. Η ΑΠΙ διασφαλζει το δικαωμα κθε μλους μιας ομδας να προτενει, συζητ και ψηφζει για κθε απφαση της ομδας. Κποιοι θα αποδεχτον την ΑΠΙ ως αυτονητη. λλοι θα προτιμσουν να πεθνουν παρ να την αποδεχτον. Θα αντιταχθον στην εφαρμογ της στην κοινωνα – αλλ ακμα περισστερο στην οικογνεια, το σχολεο και τη δουλει. Η ΑΠΙ καταργε την εξουσα και την κυριαρχα σε κθε πεδο της κοινωνας, σε οικογνειες, σχολεα, χρους δουλεις, συνδικτα και πολιτικ κμματα. Εξισνει τους «καθοδηγητς» με τους «καθοδηγομενους», τους κυραρχους με τους κυριαρχομενους. Καννας ηγτης πολιτικο κμματος, Δεξιο Αριστερο, δεν θα αποδεχθε τι λα τα μλη του κμματς του θα πρπει να χουν ση δικαιοδοσα να προτενουν, να συζητον και να ψηφζουν σε κθε πολιτικ του κμματς τους.

Πολλο «δημοκρτες» αποκηρσσουν την ΑΠΙ με το επιχερημα τι πει πολ μακρι τη δημοκρατα και τη βαφτζουν «Λακισμ». Διαστρεβλνουν την ννοια της πρτυπης Δημοκρατας και την ξεγρφουν ως «αναχρονιστικ» «μη ρεαλιστικ». Μπορε κανες να βλει στοχημα τι οι υστερικς καμπνιες ενντια στην ΑΠΙ θα ξεσπον ποτε εμφανζεται η απατηση για ΑΠΙ. Το ερος και η νταση της εχθρτητας προς την ΑΠΙ θα υπερβε την εχθρτητα για το Σοσιαλισμ, τον Αναρχισμ το Φεμινισμ.

Οι σοσιαλιστς θα αντιταχθον στην ΑΠΙ εξσου με τους καπιταλιστς, με το επιχερημα τι αυτ που χει πραγματικ σημασα εναι η Αρχ της Οικονομικς Ιστητας, χι η Πολιτικ Ιστητα (ΑΠΙ). Οι σοσιαλιστς παραγνωρζουν το γεγονς τι σε λα τα κρτη που βασζονταν στην οικονομικ δημοκρατα (ΕΣΣΔ και το πρην «Ανατολικ Μπλοκ») μνο μια χοφτα αξιωματοχων αποφσιζαν τα πντα για τους πντες, και το 99,99% λων των λλων πολιτν δεν εχαν δικαιοδοσα να αποφασζουν οτιδποτε, οτε καν το ποιος θα πρεπε να αποφασζει γι’ αυτος. Και δεν εκπλσσει τι ττοια συστματα κατρρευσαν χωρς να χυθε αμα. Πολ λγοι απ τους πολτες τα υποστριζαν. Ττοια συστματα υποτθεται τι εχαν υπερβε την καταπεση και την εκμετλλευση που προκαλεται απ την οικονομικ ανιστητα, αλλ ταν βασισμνα στην πολιτικ ανιστητα που παργαγε μεγαλτερη καταπεση και εκμετλλευση, αρνομενα στους πολτες τους την πολιτικ ελευθερα. Οι περισστεροι νθρωποι που μεγλωσαν στα πρην σοσιαλιστικ κρτη προτιμον την οικονομικ ανιστητα του καπιταλισμο απ την πολιτικ ανιστητα του σοσιαλισμο. Κι αυτ δεν εκπλσσει.

Η κατρρευση της ΕΣΣΔ ταν ιστορικ απδειξη τι η οικονομικ ιστητα εναι καττερη της πολιτικς ιστητας – και δεν μπορε να την δημιουργσει. Μνο η πολιτικ ιστητα μπορε να δημιουργσει κθε λλη ιστητα και εναι συνεπς πολ σημαντικτερη απ κθε λλη ιστητα.

Οι αντπαλοι της πολιτικς ιστητας ισχυρζονται τι οι περισστεροι πολτες δεν διαθτουν τη γνση για να κατανοσουν τους νμους τους οποους ψηφζουν, ετε τα οφλη ετε τα μειονεκτματ τους. Αλλ αυτ ισχει για λους τους πολιτικος που σμερα ψηφζουν τους νμους. Οι περισστεροι απ αυτος δεν εναι νομικο εμπειρογνμονες, και μως συζητον και ψηφζουν νους νμους και πολιτικς. Καλον εμπειρογνμονες να εξηγσουν τις επιπτσεις των προτεινμενων πολιτικν, μετ επιλγουν αυτ που ταιριζει με τις προτεραιτητς τους. Κθε πολτης μπορε να κνει το διο. Οι πολτες μπορον να ακοσουν στο ρδιο την τηλεραση ομιλες εμπειρογνωμνων που θα εξηγον κθε νο νμο και πολιτικ και μετ θα ψηφζουν γ’ αυτ. Αν νας νμος πολιτικ χει απρβλεπτα αρνητικ αποτελσματα, οι πολτες μπορον πντα να τα ανακαλσουν. λα τα πνελ των εμπειρογνωμνων πρπει να διαμορφνονται με κλρωση και να αλλζουν σε τακτ διαστματα.

 

* * *

   [ Πνω]

10.      Πολιτικ Κμματα

Πολιτικ κμμα εναι μια ομδα ανθρπων που δρουν εθελοντικ για να προωθσουν μια συγκεκριμνη πολιτικ.

να πολιτικ κμμα δεν εναι τμμα του κρτους. Το κρτος μπορε να λειτουργσει χωρς πολιτικ κμματα.

Αν κποιοι πολτες θλουν να προωθσουν μια συγκεκριμνη πολιτικ, μπορον να δημιουργσουν να πολιτικ κμμα για να το κνουν, αλλ το κρτος μπορε να λειτουργσει χωρς τα κμματα αυτ.

να μεγλο κμμα χρειζεται ανθρπους για να λειτουργον τα γραφεα του, να δημοσιοποιον τις απψεις του, να οργαννουν συναθροσεις και ομιλες, να συγκεντρνουν χρματα, να δημιουργον να τμματα του κμματος και να επικοινωνον τακτικ με τα κομματικ μλη. Τα κμματα, για να τα κνουν λα αυτ προσλαμβνουν εργαζμενους που χουν γνει γνωστο με διφορα ονματα – αξιωματοχοι, γραμματες, γραφειοκρτες, νομενκλατορα. Τα ονματα δεν χουν σημασα. Αυτ που χει σημασα, εναι τι αυτο οι νθρωποι κερδζουν το ψωμ τους λειτουργντας κποιο πολιτικ κμμα και ελγχοντας τη δουλει του. Αποφασζουν τι να κνουν και πς να το κνουν, επιδρον στις υποψηφιτητες που προτενονται για τις διφορες θσεις του κμματος.

Πολλο απ αυτος τους αξιωματοχους ενδιαφρονται περισστερο για τη δουλει τους στο κμμα παρ για την πολιτικ του κμματος.

Κθε κμμα χει τη δικ του πολιτικ, αλλ μπορε να υπρχουν διαφορετικς εκδοχς της πολιτικς. Στα περισστερα κμματα, διαφορετικς υπο-ομδες υποστηρζουν διαφορετικς γραμμς κομματικς πολιτικς. ταν να συγκεκριμνο κμμα κερδζει μια πλειοψηφα σε μια εκλογικ αναμτρηση –στην οποα πολλο ψηφοφροι μπορε να μην εχαν ενδιαφερθε να ψηφσουν – ττε αρχζει να κυβερν το κρτος. Ο επικεφαλς του γνεται πρεδρος πρωθυπουργς και οι κομματικο ηγτες αναλαμβνουν υπουργεα. Αυτ το κμμα ττε γνεται κυβερνητικ και οι ηγτες του χρησιμοποιον τις κυβερνητικς θσεις τους για να εφαρμζουν την πολιτικ του κμματος. τσι λειτουργον σμερα λα τα «δημοκρατικ» κρτη. Στην πραγματικτητα αυτ βρσκεται σε σγκρουση με την βασικ αρχ της δημοκρατας, η οποα δνει δικαιοδοσα σε λους τους πολτες να συμμετχουν στη λψη αποφσεων για νμους και πολιτικς.

Επσης συγκροεται με τη δημοκρατικ αρχ της ανδειξης μνο με κλρωση.

Η κυβρνηση της κοινωνας απ τα πολιτικ κμματα δεν εναι δημοκρατα. Στη «Δημο-Κρατα» οι πολτες ψηφζουν μεσα για τις πολιτικς, χι για τα πολιτικ κμματα. Αυτ που σμερα ονομζεται «Δημοκρατα» εναι η Κυριαρχα των Εκπροσπων (ΚΕ). Στη δημοκρατα, οι κομματικο ηγτες μπορον να αποφασζουν μνο τις πολιτικς του κμματς τους, χι της κοινωνας ως συνλου. Τα κμματα μπορον να προτενουν μια πολιτικ στους πολτες. Αλλ χι να αποφασζουν γι’ αυτος.

να πολιτικ κμμα που υποστηρζει μια συγκεκριμνη πολιτικ συμβλλει στη δημοκρατα, αλλ να κμμα που αποφασζει λες τις πολιτικς για λους τους πολτες, εναι ανοιχτ αντιδημοκρατικ.

Μετ τον Β Παγκσμιο Πλεμο, τα πολιτικ κμματα παντο χειροτρεψαν με τρεις τρπους:

1. Οι αξιωματοχοι πραν τα ηνα του κμματος απ τους διαμορφωτς πολιτικς, που τα εχαν πριν.

2. Τα κμματα ρχισαν να επιζητον εξουσα για το δικ τους καλ, χι για το καλ της κοινωνας.

3. Τα περισστερα πολιτικ κμματα χουν γνει ψηφοθηρικς μηχανς.

Σμερα, στις περισστερες χρες, οι κομματικο αξιωματοχοι κυβερνον τα κρτη (και τα κμματα) για το δικ τους φελος, χι για το φελος λων των πολιτν.

 

* * *

   [ Πνω]

11.     μεση Δημοκρατα

«Πολιτικ» σημανει δο πργματα: 

1.     Αποφσεις για το τι πρπει να κνει μια ολκληρη κοινωνα.

2.     Πραγματοποηση αυτν των αποφσεων

Στην μεση Δημοκρατα (ΑΔ) κθε πολτης χει το δικαωμα να συμμετχει στο πρωταρχικ καθκον, να προτενει μια πολιτικ, να συζητ και να ψηφζει γ’ αυτν. Οι δημσιες συζητσεις για τις πολιτικς αποτελον τον πυρνα, την ουσιαστικ ννοια της μεσης Δημοκρατας. Στην Αθνα αυτς οι συζητσεις θησαν τους ανθρπους να παργουν φιλοσοφα, να εφερουν το Θατρο, την Τραγωδα, την Κωμωδα και να πεθουν τους ανθρπους με λογικ επιχειρματα, αντ να επιβλλονται με τη χρση της εξουσας. Οι δημσιες συζητσεις για τις πολιτικς εναι γνσιες μνο αν υπρχουν οι προποθσεις που να δνουν τη δυναττητα συμμετοχς στον κθε πολτη.

Πς μπορον να το κνουν αυτ τα εκατομμρια;

Σμερα μπορον να το κνουν – χρησιμοποιντας για τη συζτηση την τηλεραση, τα κινητ, τις μαγνητικς κρτες και χρησιμοποιντας τις οθνες επαφς για να ψηφζουν. Στην αρχαα Αθνα οι πολτες συζητοσαν την πολιτικ σε ανοιχτ χρο που ονομαζταν «Αγορ». Η σγχρονη Αγορ εναι η τηλεραση, που κθε πολτης μπορε να μιλ σε εκατομμρια λλους πολτες. Στην ΑΔ κθε κυβερνητικ υπουργεο (Υγεα, Εκπαδευση, Βιομηχανα, Οικονομικ κ.λπ.) θα λειτουργε το δικ του κανλι τηλερασης λο το 24ωρο και λο το χρνο. ταν βζουμε να κανλι, θα δεχνει να πνελ ομιλητν που θα συζητ πολιτικς για το υπουργεο αυτ. Οι συνομιλητς πρπει να χουν γνση και εμπειρα σε ζητματα του συγκεκριμνου τομα. Θα απαντον ερωτσεις που θα υποβλλονται τηλεφωνικ απ το κοιν. Θα εξηγον τα καλ και κακ σημεα κθε πρτασης. Τα μλη του πνελ πρπει να βγανουν με κλρωση (χι εκλογς) απ ναν κατλογο ανθρπων με την απαιτομενη εμπειρα. Τα μλη του πνελ θα αλλζουν τακτικ. Καννα μλος δεν θα χει δο συνεχμενες θητεες. Κθε αμοιβ σε μλος του πνελ θα αποτελε κακοργημα που πρπει να τιμωρεται.

Το κανλι της τηλερασης θα δεχνει καταλγους με λες τις προτεινμενες πολιτικς και το πνελ θα συζητ τα υπρ και τα κατ της κθε μιας. Οι τηλεθεατς θα μπορον να τηλεφωνον αν πσα στιγμ για να ρωτον, ασκον κριτικ και προτενουν ιδες. Κθε πρταση θα δικαιοται χρνο συζτησης (πως θα ορζει το Σνταγμα). ταν τελεισει αυτς ο χρνος, η πρταση θα μπανει σε ψηφοφορα. Το κοιν θα χει 48 ρες για να ψηφσει για κθε πρταση. Οποιαδποτε πρταση λβει τον απαιτομενο αριθμ ψφων θα υποβλλεται σε δετερο γρο συζητσεων και ψφισης. Μια πολιτικ που κερδζει τον απαιτομενο αριθμ ψφων στο δετερο γρο μιας ψηφοφορας, θα γνεται κρατικ πολιτικ. Αν οι πολτες απαιτσουν μια τρτη ψηφοφορα, η πρταση θα υποβλλεται σε τρτο γρο συζτησης και ψφισης.

Εναι σμερα δυνατ να γνονται δημσιες συζητσεις εκατομμυρων ανθρπων για πολιτικς. Φυσικ, ταν εγκαθιδρυθε «η πολιτικ χωρς πολιτικος», λοι οι πολτες πρπει να επινοσουν και να υιοθετσουν να σνταγμα για να αποφασζονται οι διαδικασες. Θα εμφανιστον απρβλεπτα προβλματα, αλλ «ταν υπρχει θληση, υπρχει τρπος», ιδιατερα με τη βοθεια της τηλερασης, των κινητν τηλεφνων, μαγνητικν καρτν, των πληροφοριν με τις οθνες επαφς και το Διαδκτυο. Το τι τεχνολογα θα χρησιμοποιεται και πς, αυτ θα αποφασζεται απ λους τους πολτες ταν συγκροτηθε η μεση Δημοκρατα. Για την ρα εναι αρκετ να κατανοηθε τι με τη χρση ηλεκτρονικς επικοινωνας μπορομε να εγκαθιδρσουμε να πολιτικ σστημα που κθε πολτης μπορε να προτενει, να συζητ και να ψηφζει για κθε νμο και πολιτικ.

ταν χει αποφασιστε μια πολιτικ, θα συγκροτεται μια ομδα που θα την κνει πρξη. Τα μλη της ομδας θα ορζονται με κλρωση μεταξ ενς συνλου ανθρπων με εμπειρα και γνση πνω στο συγκεκριμνο καθκον. Αυτ τα τομα θα αλλζουν σε τακτ διαστματα. Τυχν παρπονα για ανικαντητα διαφθορ μελν της ομδας, θα ερευννται αμσως – και θα τιμωρονται αν απαιτεται.

 

* * *

   [ Πνω]

12.    ΑΔ στο χρο δουλεις

Η χρση της τηλερασης για τις δημσιες συζητσεις σε ζητματα πολιτικς, εγερει το ερτημα:

«Ποιος αποφασζει τι θα δεχνει η τηλεραση;»

Αυτο που αποφασζουν μπορε να χειρζονται τη συζτηση και την ψηφοφορα.

Αυτ εγερει να περαιτρω ερτημα: «Ποιος αποφασζει πολιτικ σε κποιο χρο εργασας κι χι απλς στην τηλεραση;»

Η ΑΔ δνει μια καθαρ απντηση: εν η πλειοψηφα των πολιτν δεν αποφασζουν διαφορετικ, λα τα ζητματα σε κθε χρο δουλεις πρπει να αποφασζονται απ λους τους απασχολομενους που εργζονται εκε. Αυτ θτει το ζτημα της Ιδιωτικοποησης ναντι Εθνικοποησης της οικονομας. Βλπουμε τι το πρβλημα δεν εναι Ιδιωτικοποηση Εθνικοποηση των οικονομικν μονδων, αλλ Δημοκρατικοποησ τους.

Κθε εργαζμενος και εργαζμενη πρπει να χει το δικαωμα να προτενει, συζητ και ψηφζει για κθε πολιτικ στη δουλει του/της. Αυτ θα κνει τη δουλει πολ πιο ενδιαφρουσα και αποδοτικ. Εν οι εργαζμενοι επιθυμον να προτενουν εμπειρογνμονες για να αποφασζουν πνω σε τεχνικ ζητματα, αυτ πρπει να γνει με κλρωση και να διατηρεται το δικαωμα των εργαζομνων να ανακαλον οποιαδποτε πρταση αν πσα στιγμ.

Μερικο λνε τι η ΑΔ εναι αδνατο να λειτουργσει στην πρξη. Εναι μως επιθυμητ; Εν ναι, που υπρχει θληση, υπρχει τρπος. ταν λοι οι απασχολομενοι αποφασζουν για λες τις πολιτικς, η διοκηση και τα συνδικτα γνονται περιττ. Αυτ θα μεισει κατ πολ το κστος παραγωγς και θα εξαλεψει τις περισστερες συγκροσεις που υπρχουν, αφο οι νθρωποι δεν ενεργον ενντια στις διες τους τις αποφσεις. Η μεση Δημοκρατα των εργαζομνων στο χρο δουλεις, θα τερματσει την κακοκεφι που νιθουν οι περισστεροι εργαζμενοι σμερα επειδ δεν μπορον να αποφασσουν τποτα που να αφορ τη δουλει τους και απλς αντιτθενται σε κποιες αποφσεις που παρνει η διεθυνση της επιχερησης και τα συνδικτα.

Αππειρες εισαγωγς της ΑΔ στο χρο δουλεις, θα αντιμετωπισθον με γρια αντσταση απ τη διεθυνση, τα συνδικτα και τα πολιτικ κμματα. σοι και σες βρεθον μπροστ σ’ αυτ την αντσταση, πρπει να αποφασσουν πς να την αντιμετωπσουν. Προς το παρν, εναι αρκετ να υποστηριχτε τι η ΑΔ στο χρο δουλεις αποτελε εναλλακτικ λση στις σημερινς μεθδους παραγωγς που εμπνουν συνεχες συγκροσεις και απελπισα.

Σε μικρος χρους εργασας, οι εργαζμενες και εργαζμενοι μπορον να πραγματοποιον συνεδρισεις σε μια αθουσα που θα συζητεται η πολιτικ και θα παρνονται οι αποφσεις σηκνοντας τα χρια. ταν θλουν να αποφασσουν εκατοντδες χιλιδες εργαζμενοι, μπορον να το κνουν με τη χρησιμοποηση κλειστο κυκλματος τηλερασης μσα απ δκτυα κομπιοτερ και λλες μεθδους ηλεκτρονικς επικοινωνας. λοι οι εργαζμενοι πρπει να συζητον αυτς τις διαδικασες χωρς εξωτερικ παρμβαση και να εφαρμζεται η απφαση της πλειοψηφας.

Η εισαγωγ της ΑΔ στη δουλει θα αντιμετωπσει πολλ προβλματα, αλλ τα τεχνικ προβλματα μπορον να ξεπεραστον με τη χρση της σγχρονης τεχνολογας. Αν η χθρα τιθασευτε με την ανεκτικτητα και ο θυμς με το χιομορ, η ΑΔ μπορε να εφαρμοστε χωρς βα και αιματοχυσα. ταν αυτο και αυτς που επιθυμον την ΑΔ γνουν πλειοψηφα -και την εφαρμσουν- θα μετασχηματσουν χι μνο τη δουλει τους αλλ και τις ζως τους, καθς και τη ζω ολκερης της κοινωνας.

Η ΑΔ μπορε να εισαχθε μνο αν τη θλουν οι περισστεροι εργαζμενοι Χωρς πλειοψηφικ υποστριξη, η ΑΔ πουθεν δεν θα υπρξει.

 

* * *

   [ Πνω]

13.    ΑΔ στην Εκπαδευση

Στην εκπαδευση οι περισστεροι φοιτητς δεν μπορον να επιδρσουν στο αντικεμενο της διδασκαλας τους. Αυτ παργει πλξη, απγνωση και μηχανικ μθηση. Η διδασκαλα θα πρεπε να εμπνει την περιργεια και τη δημιουργικτητα. Η συσσρευση στοιχεων μσα στη μνμη δεν εναι αναγκαα, τη στιγμ που καθνας μπορε να συμβουλευτε αν πσα στιγμ το Διαδκτυο. Η εκπαδευση σμερα, αντ να διεγερει το κριτικ πνεμα και τη δημιουργικτητα, επιβλλει στους φοιτητς να αποδχονται αυτ που διδσκονται.

Η μεση Δημοκρατα στην εκπαδευση βασζεται σε κοινς συσκψεις διδασκντων και διδασκομνων για να αποφασζεται τι θα διδσκεται και πς. ταν ττοιες συσκψεις αποφασζουν τα διδακτικ αντικεμενα και μεθδους, η εκπαδευση θα αλλξει ριζικ προς το καλτερο. Οι σπουδαστς θα μπορον να εγερουν τα προβλματ τους και να συζητον πς να τα υπερβανουν: Το διδακτικ προσωπικ θα ακοει την κριτικ και τις προτσεις για τους τρπους βελτωσης της διδασκαλας. λη η σχση διδασκντων-διδασκομνων θα μεταμορφωθε.

Αυτ που εναι γνωστ σμερα ως «Εκπαδευση» εναι μια μονομερς ρο πληροφρησης απ τους διδσκοντες προς τους σπουδαστς. Αυτ πρπει να αντικατασταθε απ ναν διλογο, που και οι δο πλευρς μαθανουν η μα απ την λλη. Σμερα, οι δσκαλοι (καθηγητς κ..) διδσκουν συσσωρευμνη γνση, αλλ σε μια κοινωνα της διαρκος καινοτομας, μπορον οι δσκαλοι να μθουν πολλ απ τους σπουδαστς. Τη σγχρονη εποχ μρος απ την συσσωρευμνη γνση και εμπειρα καθσταται σε σντομο χρονικ δισημα απηρχαιωμνη. Η χρση των εμπορευματοκιβωτων (κοντινερς) στη ναυτιλα, των κομπιοτερ στην λογιστικ και την εκτπωση, των δορυφρων στην ναυσιπλοα, βζουν να τλος σε παραδοσιακς ειδικτητες στους τομες των εφαρμογν τους. Πολλ παιδι σμερα διδσκουν τους γονες τους πς να χρησιμοποιον το Διαδκτυο το κινητ τηλφωνο. Αυτ η κατσταση ποτ δεν υπρχε στο παρελθν. Το ντερνετ δνει τη δυναττητα στον καθνα να συμβουλεεται βιβλιοθκες, μουσεα τρπεζες δεδομνων αν πσα στιγμ και οπουδποτε. Η χρση των κομπιοτερ ως διδακτικν βοηθημτων μπορε να σσει τους διδσκοντες απ μεγλο μρος κοπιαστικς δουλεις. Μια προσωπικ σχση διδσκοντα-διδασκμενου αποκτ σμερα να σημασα. νας δσκαλος δεν χρειζεται να κνει τι κνει να κομπιοτερ – δηλαδ να μεταδδει συσσωρευμνη γνση. Αντθετα, οι εκπαιδευτικο μπορον να βοηθον τους σπουδαστς για την κριτικ σκψη και τη δημιουργικτητα. Πρπει να υπρξει βαθς εκδημοκρατισμς των σχσεων εκπαιδευτικν-σπουδαστν. Οι μονλογοι των εκπαιδευτικν πρπει να αντικατασταθον απ διαλγους με τους σπουδαστς τους.

Η εκπαδευση των πολ νων απαιτε την καθοδγηση των διδασκντων. Στην ΑΔ μια ττοια καθοδγηση σκοπεει να καλλιεργσει την αυτονομα του παιδιο, την περιργει του, τη δημιουργικτητ του και το σεβασμ για την αυτονομα των λλων, αντ για την υπακο και την υποταγ.

Η εισαγωγ της ΑΔ στην εκπαδευση επαφεται στους απανταχο εκπαιδευτικος και τους διδασκμενους. πως συμβανει με την μεση Δημοκρατα στο χρο δουλεις, οι διαδικασες για την ΑΔ στην Εκπαδευση δεν πρπει να αποφασζονται απ τα ξω, αλλ απ κοινς συγκεντρσεις σπουδαστν και προσωπικο. Αν η ΑΔ στις εκπαιδευτικς διαδικασες παρξει ανεπιθμητα αποτελσματα, αυτ μπορον να αλλξουν (γρηγορτερα απ’ τι σε οποιοδποτε λλο σστημα). Αυτ εναι τμμα της μαθησιακς διαδικασας.

 

* * *

   [ Πνω]

14.    ΑΔ στην Οικογνεια

Σμερα, οι νδρες κυριαρχον στις περισστερες οικογνειες σε λο τον κσμο. Οι νδρες αποφασζουν λα τα κρια ζητματα, ιδιατερα τις σχσεις της οικογνειας με την κοινωνα, ξω απ την οικογνεια. Στις γυνακες επιτρπεται να αποφασζουν για μικρτερα ζητματα μσα στην οικογνεια, ιδιατερα αυτ που αφορον την φροντδα των παιδιν, αλλ πρπει να υπακοουν τις αποφσεις των ανδρν, ακμα κι ταν διαφωνον μ’ αυτς. Με τη σειρ τους, τα παιδι πρπει να υπακοουν και τους δο. τσι, οι περισστερες γυνακες και τα παιδι δεν ζουν σμφωνα με τις δικς τους αποφσεις και δεν εναι ελεθεροι.

Η θρησκεα –και η παρδοση– στηρζουν αυτ τη σμβαση. Πολλς γυνακες, με βση τους ρους της Παρδοσης και της Θρησκεας αποδχονται –και δικαιολογον– αυτ τη διευθτηση. Και μως, για σο οι γυνακες δεν εναι ελεθερες, δεν θα εναι ελεθεροι οτε οι νδρες. Αυτο κυριαρχονται απ την εμμον τους να κυριαρχον.

Η Συνθκη της Κυριαρχας, καθορζει στους οπαδος της να κυριαρχον να κυριαρχονται. Πολλο προσπαθον να αλλξουν θση, απ κυριαρχομενοι να γνουν κυραρχοι. Αυτ αφνει θικτη την Συνθκη της Κυριαρχας. Ο αγνας εναντον της Συνθκης της Κυριαρχας δεν εναι ενντια στους νδρες, αλλ ενντια στην κυριαρχα. Αν οι γυνακες γνουν οι κυραρχες, απλς ανταλλσσουν ρλους, αλλ διατηρον τη Συνθκη Κυριαρχας.

Μερικο εθζονται στη Συνθκη της Κυριαρχας, ετε ως κυραρχοι ετε ως κυριαρχομενοι. Η κυριαρχα των παιδιν απ τους ενλικες (στο σπτι, στον παιδικ σταθμ, το σχολεο το κολλγιο) εναι μρος της Συνθκης Κυριαρχας. Δημιουργε υποτακτικ χαρακτρα στα παιδι, τα οποα ως ενλικες θα επαναλβουν το διο οικογενειακ μοντλο που προσπαθε να αποζημισει για την κυριαρχα που υπστησαν, με την κυριαρχα επ λλων.

Αυτ διαιωνζει τη Συνθκη Κυριαρχας, στην οικογνεια και στην κοινωνα.

Οι οικογνειες που ζουν σε Συνθκη Κυριαρχας, καθορζουν τα παιδι τους να γνουν πολτες που θα αποδχονται την κυριαρχα των Αφεντικν, των Εμπειρογνωμνων, των Αξιωματοχων των Συνδικτων, των Ιερων, των Πολιτικν και του Κρτους.

Αποδχονται την κυριαρχα ως αναπφευκτη, «Φυσικ» και απαρατητη, και επιζητον να κυριαρχσουν πνω σε λλους.

Μνο με την απρριψη της Συνθκης Κυριαρχας μπορε να σπσει κποιος το φαλο κκλο. Σμερα μπορομε να αντικαταστσουμε τη Συνθκη Κυριαρχας απ τη Συνθκη Αυτονομας και να καλλιεργσουμε την αυτονομα, χι την υποτακτικτητα, για ΟΛΑ τα μλη της οικογνειας.  

Η μεση Δημοκρατα καταργε τη Συνθκη Κυριαρχας εγκαθιδροντας τη Συνθκη Αυτονομας στην Πολιτικ, στη Δουλει, στην Εκπαδευση και στην Οικογνεια. «Αυτο-νομα» σημανει να ζεις με βση νμους που εσ φτιαξες.  Στη Συνθκη Αυτονομας, διευθνει καθνας μνο τον εαυτ του και το κνει με το σεβασμ της αυτονομας των λλων. Μσα στην οικογνεια αυτ σημανει τι οι γονες σβονται –και καλλιεργον– την αυτονομα ο νας της λλης και την αυτονομα των παιδιν τους. Αυτ δεν σημανει τι τα παιδι θα αφνονται να κνουν τι θλουν. Καθοδηγονται να σβονται την αυτονομα των λλων. Ο σεβασμς για τους λλους δεν κληρονομεται, αλλ αποκτται με την ανατροφοδτηση μσα στην οικογνεια. Οι ενλικες που χουν περισστερη εμπειρα πρπει να καθοδηγον τα παιδι (το εππεδο καθοδγησης εξαρτται απ την εμπειρα του παιδιο) να γνουν αυτνομα. Η καθοδγηση πρπει να αποφεγει την κυριαρχα. Πρπει να θτει ρια στις επιθυμες του παιδιο και να καλλιεργε την ικαντητ του να αποφασζει μσα σ’ αυτ τα ρια. Καλλιεργντας την αυτονομα του παιδιο και το σεβασμ του για την αυτονομα των λλων, οι γονες θα δημιουργσουν υπεθυνα τομα με ανθρωποκεντρικς προτεραιτητες, ικαν να δημιουργσουν μια κοινωνα που θα διευθνεται απ λους τους πολτες της για φελος της κοιντητας, της κοινωνας και της ανθρωπτητας.

 

* * *

   [ Πνω]

15.    Βασικο Καννες της ΑΔ

Για να διασφαλιστε η βιωσιμτητα της ΑΔ εναι αναγκαο να τεθον οι βασικο καννες που θα την διπουν. Ττοιοι καννες εναι «Το Σνταγμα» της ΑΔ. Κι αυτο μπορον ν’ αλλξουν οποιαδποτε στιγμ, αλλ οι αλλαγς απαιτον μια μεγλη πλειοψηφα (για παρδειγμα 80% λων των πολιτν) να περιφρουρε τυχν συγκυριακς ασμαντες αλλαγς, τσι στε το Σναγμα να παραμνει βισιμο για μακρτερο διστημα.

Μνο σοι ζουν σε ΑΔ πρπει να αποφασζουν τις λεπτομρειες ενς ττοιου Συντγματος, αλλ αυτο που προωθον σμερα την ΑΔ μπορον να προτενουν μερικς γενικς αρχς που πρπει να εξεταστον.

Η ΑΔ πρπει να εκπαιδεσει τους νους της να αποδεχθον τον ανθρωποκεντρισμ ως προτεραιτητα, αφο προτεραιτητες εγω/εθνο/θεο-κεντρισμο θα δημιουργσουν διαμχες στην ΑΔ και –τελικ– θα την αποσυνθσουν.

Αφο η ΑΔ κυβερν με αποφσεις της πλειοψηφας, μπορε να γνει μια δικτατορα της πλειοψηφας.

Το Σνταγμα της ΑΔ πρπει να το εμποδσει, με την προσλωση στις αρχς:

1.     Το δικαωμα κθε μειοψηφας (πολιτικς/ εθνικς/ σεξουαλικς/ θρησκευτικς λλης) να εκφρζει και προωθε τις απψεις της – στις οποες περιλαμβνονται απψεις εναντον της ΑΔ, σο και απεχθες να εναι αυτς για την πλειοψηφα– πρπει να εξασφαλζεται και να προστατεεται, ενντια σε κθε παραβασ του απ οποιαδποτε πλειοψηφα.

2.     Κθε μειοψηφα πρπει να χει το δικαωμα να ασκε βτο σε συγκεκριμνες αποφσεις, με την προπθεση να προτενει εναλλακτικς πολιτικς στην απφαση που αμφισβτησε. Το δικαωμα βτο δεν ισχει για κθε απφαση. λοι οι πολτες πρπει να αποφασζουν σε ποιες αποφσεις μπορε να ασκηθε βτο.

3.     Μια μειοψηφα μπορε να εξαιρεται απ την υποχρωση να υπακοει σε συγκεκριμνες αποφσεις που ισχουν μνο σ’ αυτος και αυτς που τις ψφισαν. λοι οι πολτες αποφασζουν σε ποιες αποφσεις αυτ ισχει.

4.     Το Σνταγμα πρπει να ξεκαθαρζει ποιες αποφσεις απαιτον μια απλ πλειοψηφα και ποιες απαιτον την πλειοψηφα λων των πολιτν (περιλαμβανομνων δηλαδ αυτν που δεν ψφισαν).

Μερικς αποφσεις μπορε να απαιτον αυξημνη πλειοψηφα του 60% περισστερο, του συνλου των πολιτν.

5.     ταν το 1% του συνλου των πολιτν προτενουν τη συζτηση και ψφιση μιας συγκεκριμνης απφασης, αυτ η απφαση θα συζητηθε και θα τεθε για ψφιση απ το σνολο των πολιτν.

να Σνταγμα ΑΔ πρπει να προστατεει κθε μειοψηφα απ την πιθαντητα συντριβς της απ την πλειοψηφα. Οι μειοψηφες πρπει να υπακοουν στις αποφσεις, αλλ πρπει να προστατεονται απ την κατχρηση αυτο του καννα. σοι εναι στην πλειοψηφα πρπει να εξετσουν πς θα ανταποκριθον εν βρεθον στη μειοψηφα και να κνουν το καλτερο δυνατν για να ελαχιστοποισουν τις δυσκολες της μειοψηφας. Το πνεμα της ΑΔ εναι ο σεβασμς της αυτονομας των λλων, περιλαμβανομνων αυτν στη μειοψηφα. Οι πλειοψηφες μπορε να σφλλουν, και πρπει να φροντζουν στε να μην δημιουργον καταστσεις που λανθασμνες αποφσεις προκαλον αδιρθωτη βλβη.

Μια κριτικ στση απναντι στις αποφσεις μας, εναι προτιμτερη απ την υπερβολικ αυτοπεποθηση.

 

* * *

   [ Πνω]

16.    Πς λειτουργε η ΑΔ;

Η βασικ λειτουργα του πολιτικο συστματος της ΑΔ, για οποιαδποτε ομδα, οποιουδποτε μεγθους, περιλαμβνει τα σημεα που τθενται στα προηγομενα κεφλαια και ακολουθε το μοντλο που περιγρφεται στο Κεφλαιο 11.

λοι και λες οι πολτες ψηφζουν μεσα για λες τις πολιτικς. Δεν υπρχουν εκλογς, δεν υπρχει Κοινοβολιο και δεν υπρχει Κυβρνηση. Σε κθε χρο της κοινωνας, πως υγεα, εκπαδευση, οικονομικ, γεωργα, μεταφορς κ.λπ. θα παραχωρεται να κανλι τηλερασης, που θα λειτουργε 24 ρες την ημρα λο το χρνο. Πνελ ομιλητν/ομιλητριν θα ορζονται με κλρωση μσα απ σνολα ανθρπων με εμπειρα σε κθε συγκεκριμνο τομα, θα συζητον τα υπρ και τα κατ των διαφρων προτσεων που υποβλουν τηλεφωνικ οι πολτες. Μια πρταση γνεται αντικεμενο συζτησης ενς πνελ εν υποστηρζεται απ το 1% λων των πολιτν. Οι προτσεις τοποθετονται στη σειρ στην τηλεραση, και οι πολτες μπορον να τηλεφωνον για να προσθσουν την υποστριξ τους στε να επιτευχθε το 1% που απαιτεται για περαιτρω συζτηση. Κθε πρταση χει καθορισμνο χρνο συζτησης, μετ τον οποο λοι οι πολτες ψηφζουν για να προυν απφαση επ’ αυτς. Οι προτσεις χουν αριθμ και οι πολτες μπορον να ψηφζουν σε κθε μια απ αυτς απ κινητ τηλφωνο, οθνη επαφς, μαγνητικς κρτες το ντερνετ. Μια πρταση την οποα η πλειοψηφα καθιστ απφαση, υποβλλεται ξαν σε να δετερο γρο συζτησης και ψηφοφορας και –αν χρειαστε– και σε τρτο γρο.

Εν κερδσει απλ πλειοψηφα στο δετερο – τρτο – γρο, γνεται πολιτικ, εκτς κι αν πρκειται για πρταση που χρειζεται μεγαλτερη πλειοψηφα.

Κθε πολτης χει μια ψφο. Το να ψηφζει κποιος/κποια για λλο πρσωπο εναι κακοργημα. Εξσου κακοργημα εναι η προσφορ λψη ευνοιν για μα ψφο.

Η ψφος δεν εναι καθκον, αλλ δικαωμα. Εντοτοις, μια πολιτικ εναι δεσμευτικ για λους και λες, περιλαμβανομνων αυτν που δεν συμμετεχαν στην ψηφοφορα – εκτς απ ειδικ ζητματα που χουν ορισθε στο Σνταγμα της ΑΔ.

Οι πολτες μπορον να τηλεφωνον σε οποιοδποτε απ τα τηλεοπτικ κανλια οποιαδποτε ρα, για να προτενουν, να σχολιζουν να αμφισβητον τα πρσωπα που συζητον στο κανλι. Τα μλη του τηλεοπτικο πνελ ανταποκρνονται και μπορε να προτενουν λσεις σε προβλματα, αλλ δεν ψηφζουν για προτσεις τις οποες συζητον.

λοι οι πολτες θα αποφασζουν ποιες προτσεις απαιτον απλ πλειοψηφα των ψηφισντων και ποιες απαιτον πλειοψηφα του συνολικο εκλογικο σματος, την προτιμησιακ πλειοψηφα που εναι πνω απ το 50% του συνλου του εκλογικο σματος.

Κθε πολτης χει δικαωμα να προτενει οποιαδποτε πολιτικ, να ψηφζει σε οποιαδποτε πολιτικ και να κριτικρει οποιαδποτε πολιτικ.

Απ τη στιγμ που θα υιοθετηθε κποια πολιτικ, θα βγει μια επιτροπ με κλρωση απ να σνολο ανθρπων με σχετικ εμπειρα και γνση, για να την βλουν σε πρξη.

Τα μλη της Επιτροπς χουν θητεα κποιο χρονικ διστημα, μετ απ το οποο επιλγονται με ψηφοφορα να μλη.

λοι οι πολτες θα αποφασζουν σε ποιες αποφσεις μπορε να βλει βτο μια μειοψηφα, οπτε η μειοψηφα πρπει να προτενει εναλλακτικ λση στην πολιτικ που αμφισβτησε με βτο.

λοι οι πολτες θα αποφασζουν ποια απφαση εναι δεσμευτικ γι’ αυτος που την ψφισαν αλλ χι γι’ αυτος που την αμφισβτησαν με βτο.

Η μεση Δημοκρατα εφαρμζεται στη δουλει, στην εκπαδευση και στην οικογνεια. μως, οι εργαζμενοι στη δουλει και οι φοιτητς και το  προσωπικ σε να χρο σπουδν μπορον να απορρπτουν το δικαωμ τους να αποφασζουν για λες τις πολιτικς και αντ αυτο να διορζουν πρσωπα που θα λαμβνουν τις αποφσεις, ανλογα με το τι πιστεουν, με δικαωμα μως να διατηρον το δικαωμα επιστροφς στην μεση Δημοκρατα αν πσα στιγμ

λοι οι πολτες θα επεξεργζονται να Σνταγμα που θα δηλνει τους καννες της ΑΔ για τη συγκεκριμνη κοινωνα ομδα. Η αλλαγ του καννα θα απαιτε πλειοψηφα 80% του συνλου των πολιτν.

Κθε απφαση μπορε να υποβλλεται σε να συζτηση και ψηφοφορα μετ απ να χρνο.

 

* * *

   [ Πνω]

17.    Προβλματα της ΑΔ

Η μεση Δημοκρατα – πως και κθε λλο σστημα με το οποο αποφασζεται μια πολιτικ – αντιμετωπζει δο ειδν προβλματα:

1.      Τεχνικ προβλματα, και

2.     Εγγεν προβλματα.

Τα τεχνικ προβλματα μπορε να εξαλειφθον, αλλ τα εγγεν προβλματα εναι σαν τα ηφαστεια – μπορε να αντιμετωπζονται αλλ χι να εξαλειφθον. Μπορε να επανεμφανιστον, σως με νες μορφς, και πρπει να διευθετονται με νους τρπους.

Τα τεχνικ προβλματα της ΑΔ προρχονται απ το δικαωμα που χουν λοι οι πολτες να προτενουν, να συζητον και να αποφασζουν για κθε νμο και πολιτικ. Οι ηλεκτρονικς επικοινωνες παρχουν τα μσα γι’ αυτ, αλλ πρπει να επιλγονται διαδικασες για να προστατεεται το κοιν απ την κατχρηση αυτο του δικαιματος. Αυτ μπορε να το κνουν επιτροπς για τις αποφσεις σε ττοια ζητματα, αλλ αυτς πρπει να ορζονται με κλρωση και να υπηρετον μνο μια θητεα. Αυτ θα εμποδσει το σχηματισμ διαφρων ελτ που θα ελγχουν τα πντα. Αυτ επσης ισχει για τις Εκτελεστικς Επιτροπς που αποφασζουν πς να κνουν πρξη τις πολιτικς. Η πραγμτωση μιας πολιτικς συχν απαιτε εμπειρα που λεπει απ τους περισστερους πολτες, αλλ τα μλη των επιτροπν μπορον να αλλζουν τακτικ για να εμποδζουν το σχηματισμ των «ελτ εμπειρογνωμνων» που θα επιδρον σε λες τις αποφσεις του συγκεκριμνου χρου.

Τα εγγεν προβλματα της ΑΔ προρχονται απ δο ζητματα:

1.     Δεν μπορε να υπρξει εγγηση τι τα αποτελσματα μιας απφασης θα εναι «καλ».

2.     Εναι αναπφευκτες κποιες συγκροσεις μεταξ των γενικτερων πλειοψηφιν και τοπικν πλειοψηφιν.

Μια απφαση μπορε να φρει ανεπιθμητα –ακμα και καταστροφικ– αποτελσματα, τελεως απρσμενα απ τους υποστηρικτς της. Αυτ χει συμβε σε ππες, δικττορες, προδρους, εκπροσπους, πατερδες, μητρες, εμς τους διους – και σε πλειοψηφες – παντο. Υπρχει μικρ πιθαντητα νας Ππας, νας Δικττορας, νας Πρεδρος, νας Γενικς Γραμματας να σμα Αντιπροσπων να ανακαλσει την απφαση που φερε μια καταστροφ. λοι αρνονται να παραδεχτον τι εχαν λθος, γιατ αυτ αμφισβητε την εξουσα και το ρλο τους να λαμβνουν αποφσεις. Επιμνουν τι να ανεπιθμητο αποτλεσμα της απφασς τους δεν εναι δικ τους λθος.

Αντθετα, στην ΑΔ, μια μειοψηφα του 1% μπορε να εισγει να συζτηση για μια απφαση που παργαγε ανεπιθμητα αποτελσματα και αυτ μπορε να πεσει μια πλειοψηφα να ανακαλσει αυτ την απφαση. Αυτ δεν διασφαλζει τι κθε κακ απφαση θα ακυρωθε, αλλ η πιθαντητα να γνει αυτ στην ΑΔ εναι μεγαλτερη απ’ τι σε οποιοδποτε σστημα κυβερνιται απ αυτος που επιμνουν στο αλθητ τους. Οι πολτες στην ΑΔ δεν χρειζεται να υφστανται για απεριριστο διστημα τα ανεπιθμητα αποτελσματα μιας κακς απφασης (πως η συνχιση ενς χαμνου πολμου). Δεν χρειζεται να περιμνουν νες εκλογς να αρχσουν μια καμπνια αλλαγς του ηγτη τους. Μπορον να ανανεσουν τη δημσια συζτηση για μια κακ απφαση – και να την ακυρσουν αμσως.

Εναι αναπφευκτες οι συγκροσεις μεταξ τοπικν πλειοψηφιν και πλειοψηφιν συνολικτερου φσματος. Ο καλτερος τρπος για την επλυση αυτν των συγκροσεων, εναι να συμφωνηθε εκ προοιμου ποιου εδους ζητματα θα αποφασζονται με συνολικτερη πλειοψηφα λων των πολιτν – και ποιου εδους με τοπικ πλειοψηφα αυτν που εναι μεσα εμπλεκμενοι.

Παρ το γεγονς τι μια συνολικτερη πλειοψηφα μπορε να επιβλει τις αποφσεις της χρησιμοποιντας βα, κτι ττοιο εναι ανεπιθμητο επειδ υποκινε τις τοπικς πλειοψηφες να χρησιμοποισουν επσης βα. Αυτ οδηγε σε εκτεταμνη νοπλη σγκρουση που τελικ θα τερματιστε με συμβιβασμ. Για να αποφευχθον ττοιες συγκροσεις, εναι καλτερο να βρεθε νας συμβιβασμς που, εν καμα απ τις πλευρς δεν θα εναι ευχαριστημνη, και οι δο θα τον δεχθον ως το «μικρτερο κακ».

Εν νας  συμβιβασμς θα εναι αποδεκτς και απ τις δο πλευρς, αν υπρξει καθαρ νκη της μιας πλευρς, αυτ θα υποκινσει την λλη πλευρ να παρατενει την αντστασ της.

Η ΑΔ μεινει τη ζημι που προκαλεται απ δημαγωγος. Σε κθε πολιτικ σστημα, οι δημαγωγο μπορε να επηρεσουν τους ανθρπους στη λψη καταστροφικν αποφσεων, αλλ μνο στην ΑΔ αυτ μπορε να διορθωθε αμσως. Στην ΑΔ νας δημαγωγς μπορε μνο να υποστηρζει μια πολιτικ, χι να την αποφασζει. Οι δημαγωγο μπορε να επηρεσουν την ψφο των πολιτν, αλλ αν αυτ θα χει ανεπιθμητα αποτελσματα, οι πολτες μπορον να ακυρσουν την απφασ τους αμσως, τερματζοντας τσι την επιρρο του δημαγωγο.

Στη δικτατορα, ο δικττορας εναι συνθως νας δημαγωγς και πρπει να χσει την εξουσα του για να αλλξουν οι αποφσεις που χει πρει. Αυτ δεν εναι εκολο και χρειζεται χρνο. Στην Διακυβρνηση με Αντιπροσπους οι πολτες πρπει να περιμνουν μχρι τις επμενες εκλογς για να αλλξουν αντιπροσπους, ελπζοντας τι αυτς οι εκλογς θα λβουν νες αποφσεις. Αυτ παρατενει τα βσανα που επιφρουν οι καταστροφικς αποφσεις.

Μνο στην ΑΔ μπορον να ακυρωθον αμσως οι καταστροφικς αποφσεις.

Η μεση Δημοκρατα δεν αποτελε μαγικ θεραπεα για λα τα προβλματα της κοινωνας. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ. ποιος κηρττει μια ττοια θεραπεα, πουλει αυταπτες. Η ΑΔ καταργε τη δναμη των πολιτικν και επιλει πολλ πολιτικ προβλματα γρηγορτερα απ λλα πολιτικ συστματα, επειδ στην ΑΔ εναι αδνατη η αποφυγ της ευθνης για τις κακς αποφσεις. Σε λα τα λλα πολιτικ συστματα, οι υπεθυνοι της λψης αποφσεων μπορον να αποφεγουν την ευθνη τους για αποφσεις που παργαγαν ανεπιθμητα αποτελσματα, μεταθτοντας την ευθνη σε λλους. Η αποφυγ της υπευθυντητας λειτουργε σαν βλο που αποκρπτει απ τους περισστερους πολτες τσο τις αιτες, σο και τα πρσωπα που λαμβνουν κακς αποφσεις.

Στην ΑΔ, οι πολτες που χουν λβει μια απφαση με ανεπιθμητα αποτελσματα, δεν μπορον να κατηγορσουν κποιους λλους. Αυτ τους αναγκζει να αναμετρηθον με τα κνητρα που τους οδγησαν στην απφαση, να τα αντιμετωπσουν και τσι να σπσουν τον φαλο κκλο που τα δια κνητρα παργουν επανειλημμνα τα δια ανεπιθμητα αποτελσματα.

Η αντικατσταση της Διακυβρνησης με Αντιπροσπους απ την μεση Δημοκρατα, εναι η λογικ – και ιστορικ – συνχεια της αντικατστασης της Μοναρχας απ το Κοινοβολιο. Και τα δο συστματα αυξνουν την ελευθερα των πολιτν, δνοντς τους τη δυναττητα να ζουν με τις δικς τους αποφσεις.

Η ΑΔ βαθανει την κατανηση των πολιτν για τα προβλματα της κοινωνας. Δεν εναι η Φση, ο Θες η Ιστορα αυτ που προκαλον τα προβλματα των κοινωνιν, αλλ η ομαδικ ζω των ανθρπων. Οι νθρωποι,  μχρι να ανακαλψουν την πηγ των πολιτικν προβλημτων μσα τους, δεν θα μπορσουν να τα ξεπερσουν και θα τα βρσκουν διαρκς μπροστ τους.

ταν λοι οι πολτες αποφασζουν για λες τις πολιτικς, για καννα αποτλεσμα των αποφσεν τους δεν θα μπορον να ρχνουν την ευθνη σε λλους.  Αυτο που βγαλαν μια απφαση εναι υπεθυνοι για τα αποτελσματ τους και αν αυτ φερε μια καταστροφ πρπει να ανακαλψουν ποιο ταν το λθος και γιατ. Ο τρπος με τον οποον συμπεριφρονται οι δικττορες, οι ππες, οι βασιλιδες οι γενικο γραμματες δεν εναι διος, γιατ αυτ θα κατστρεφε την αξιοπιστα τους και θα τερμτιζε το ρλο τους ως υπευθνων για τη λψη αποφσεων. Μνο στην ΑΔ, που η απφαση για μια πολιτικ δεν εναι νας προσωρινς ρλος αλλ να διαρκς δικαωμα κθε πολτη, μπορον οι νθρωποι να παραδχονται τα πολιτικ τους λθη χωρς να φοβονται τι θα χσουν το δικαωμ τους να βγζουν πολιτικς αποφσεις. Οι πολτες που «καναν λθος» δεν χνουν το δικαωμ τους να ψηφζουν και μπορον να παραδεχτον – και να επανεξετσουν – το τι τους κανε να ψηφσουν για μια απφαση που παργαγε κακ αποτελσματα. Καθς το κνουν, μπορε να ανακαλψουν –και να ξεπερσουν– τα προηγομενα κνητρ τους και να αναπτξουν νες ικαντητες και ευαισθησες.

Συχν αποδεικνεται σωστ μια μειοψηφα που χουν απορριφθε οι προτσεις της απ μια πλειοψηφα, εν η πλειοψηφα αποδεικνεται λανθασμνη. Οι πλειοψηφες συχν σφλλουν και παργουν καταστροφς. Αυτ συνβη στις εκλογς στη ναζιστικ Γερμανα το Μρτη του 1933, ταν το 44% των γερμανν ψηφοφρων ψφισε υπρ των Ναζ, και τα μλη των Ναζ στο Ριχσταγκ (Βουλ) με τραμπουκισμος ενντια σε εκπροσπους λλων κομμτων θελαν να υποστηρξουν την ψφιση ενς νμου που θα καταργοσε λα τα πολιτικ κμματα εκτς του ναζιστικο.

Αυτ δωσε στους ναζ την ελευθερα να πραγματοποισουν τις φονικς πολιτικς τους.

Η ΑΔ παρακινε τους ανθρπους –περισστερο απ’ τι οποιοδποτε λλο σστημα– να μθουν απ τα δια τους τα λθη. Το εν ο κσμος μαθανει απ τα λθη του – χι– αυτ εναι λλο ζτημα. Βασιλιδες, Πρεδροι, Κομματικο ηγτες, Δικττορες Αντιπρσωποι συγκαλπτουν τις αιτες των καταστροφικν αποφσεν τους, γιατ αυτ θα μποροσε να επιφρει την αντικατστασ τους απ λλους, αλλ στην ΑΔ αυτο που παρνουν τις αποφσεις δεν μπορον να αντικατασταθον, και μως μπορον να αντικατασταθον τα κνητρ τους για τις καταστροφικς αποφσεις, στε να αποφευχθον περισστερες καταστροφς.

Σμερα, στα πολιτικ συστματα Διακυβρνησης με Αντιπροσπους, οι περισστεροι πολτες δεν χουν τη δικαιοδοσα να αποφασζουν για οποιαδποτε πολιτικ και –στην καλτερη περπτωση– μπορον να αλλξουν εκπροσπους που οι αποφσεις τους παργαγαν καταστροφς, αλλ χι τα κνητρα που οδγησαν σ’ αυτς τις αποφσεις. Οι Γερμανο που υποστριξαν τον Χτλερ θεωροσαν κακς τις αποφσεις του μνο επειδ χασαν τον πλεμο, χι επειδ τον ρχισαν. Αν μποροσαν να αποφασσουν επσης πολιτικ μετ την εκλογ του ως ηγτη, θα τον αντικαθιστοσαν ταν κατλαβαν τι οι ναζ χασαν τον πλεμο και θα μποροσαν να χουν ανακαλψει τα δικ τους λανθασμνα κνητρα, αντ να δικαστον εκ των υστρων απ αυτος που τους νκησαν.

ταν οι δικττορες ανεβανουν στην εξουσα, καταστρφουν λα τα μσα για την αποπομπ τους, τσι αυτο και μνο αποφασζουν για κθε πολιτικ. Μετ το 1933, ο Χτλερ αποφσιζε μνος του λες τις πολιτικς στη Γερμανα. Συνχισε τον πλεμο για μεγλο διστημα απ ττε που ο διος ο στρατς του – και οι περισστεροι Γερμανο– γνριζαν τι εχε χαθε. Αν η Γερμανα ταν μεση Δημοκρατα θα μποροσε να εχε αποφγει τον πλεμο να τον εχε σταματσει και μπορε ποτ να μην εχε σκοτσει εκατομμρια Εβραους και λλες μειοψηφες. Σε δικτατορες οι βρμικες αποφσεις –και ενργειες– πρπει (και μπορον) να κρβονται απ τον περισστερο κσμο ο οποος θα ταν αντθετος. Αυτ εναι αδνατο στην ΑΔ.

Ο,τιδποτε πρπει να κρυφτε απ τους περισστερους πολτες, σπνια μπορε να γνει πολιτικ στην ΑΔ, επειδ η πλειοψηφα σπνια θα ψηφσει υπρ μιας απφασης που θα σημανει τι πρπει να κρψει κτι απ την δια.

Μερικο επικριτς ισχυρζονται τι η ΑΔ μπορε να παρξει το «σνδρομο του πλθους» «το σνδρομο του πλειοψηφικο ρεματος», που θα κνει τους ανθρπους να ψηφζουν το διο με τους γρω τους, ακμα και ταν δεν θα το καναν αν ταν μνοι. Σμερα η ηλεκτρονικ επικοινωνα κνει τους ανθρπους ικανος να παρνουν ιδιωτικ τις πολιτικς τους αποφσεις, χρια απ οποιοδποτε πλθος. Σμερα (για πρτη φορ στην ιστορα) οποιοσδποτε μπορε να απευθυνθε σε εκατομμρια απ το σπτι του, χωρς να βρεθε σε πλθος. Τα κινητ τηλφωνα και η διαδραστικ τηλεραση δνουν την ικαντητα στους ανθρπους να βλπουν και ακονε ιδιωτικ οποιονδποτε θλει να απευθυνθε σ’ αυτος και να ψηφζουν για πολιτικς με τον διο τρπο που δη ο κσμος επιλγει να φιλμ στην καλωδιακ τηλεραση, πατντας να κουμπ απ το τηλε-κοντρλ. Αυτ εξαφανζει το «σνδρομο του πλθους» την «κυριαρχα του χλου» στην πολιτικ.

Ο κσμος δεν χρειζεται πλον να εναι μσα στο πλθος για να προτενει πολιτικ, να την συζητ να την ψηφζει.

 

* * *

   [ Πνω]

18.    Απαντσεις σε κριτικς

 

Πολλο νθρωποι αξιολογον το κρος τους περισστερο απ την περιουσα τους και την κοινωνικ τους θση πιο πολ απ το εισδημ τους. Θα αντιταχθον σφοδρ στην ΑΔ επειδ αμφισβητε κθε κυραρχη εξουσα – στην οικογνεια, την εκπαδευση, τη δουλει και το κρτος. Συνεπς, κθε αππειρα εφαρμογς της ΑΔ οπουδποτε, θα αντιμετωπσει γρια αντθεση απ λες τις σημερινς αρχς και αυτος που λαμβνουν τις αποφσεις. Οι Ρεπουμπλικνοι και οι Δημοκρατικο, οι Συντηρητικο και οι Φιλελεθεροι, οι Σοσιαλιστς και οι Κομμουνιστς, οι Μοναρχικο και οι Αναρχικο, θα αντιταχθον στην ΑΔ.

Οι υποστηρικτς της Διακυβρνησης με Αντιπροσπους θα αποκηρξουν την ΑΔ ως «λακστικη», εν οι αναρχικο θα την αρνηθον ως «συγκεντρωτικ». Στην πραγματικτητα η ΑΔ δεν χει «κντρο» αλλ αποδχεται τις πλειοψηφικς αποφσεις. Οι περισστεροι αναρχικο απορρπτουν τις πλειοψηφικς αποφσεις.

Πολλο και πολλς πιστεουν τι οι καθημερινο νθρωποι δεν μπορον να καταλξουν σε υπεθυνες αποφσεις, καθς τους λεπει η απαρατητη γνση. Εν οι πολιτικς αποφσεις απαιτον ειδικ γνση, γιατ δεν διδσκεται πουθεν αυτ η γνση;

Κθε γιατρς χει να πιστοποιητικ που επιβεβαινει την ικαντητ του να ασκε την ιατρικ.

Γιατ καννας πολιτικς δεν χει να πιστοποιητικ που να επιβεβαινει την ικαντητ του/της να ασκε πολιτικ;

Αυτ συμβανει επειδ η δυναττητα πολιτικν αποφσεων δεν εναι –δεν ταν– και δεν μπορε να εναι ποτ συγκεκριμνη εξειδκευση.

Απφαση σημανει επιλογ και καμι ειδικ γνση δεν απαιτεται για να επιλγεις. Επιλογ σημανει προτμηση. Οι νθρωποι προτενουν αυτ που θεωρον «καλτερο» σμφωνα με τις προτεραιτητς τους, χι επειδ χουν κποια ειδικ γνση για να αποφασζουν.

Καννα εππεδο εξειδκευσης, πληροφρησης αιτιολγησης δεν καθορζει μια απφαση. Την καθορζουν οι προτεραιτητες, οι οποες εναι αυθαρετες και δεν μπορον να δικαιολογηθον. Εναι αυτς οι οποες δικαιολογον οτιδποτε λλο.

Στην ΑΔ, ομδες ομιλητν που εναι εμπειρογνμονες –και θα ορζονται με κλρωση– θα συζητον κθε πολιτικ στην τηλεραση, θα εξηγον τα πλεονεκτματ της, τα αρνητικ, το κστος και τις συνπειες που θα προκψουν απ την αποδοχ απρριψ της.

Μλη αυτν των ομδων συζτησης θα απαντον σε ερωτσεις που θα υποβλλουν τηλεφωνικ οι πολτες, και θα εφοδιζουν λους με την απαρατητη πληροφρηση για να οδηγηθον στην απφαση.

Οι εμπειρογνμονες θα συμβουλεουν.

Οι πολτες θα αποφασζουν.

Πολλο και πολλς φοβονται τι αν χουν λοι οι πολτες το δικαωμα πρτασης και απφασης λων των πολιτικν, θα υπρχουν υπερβολικ πολλς αποφσεις που πρπει να ψηφισθον. Αυτ διαψεδεται καθημεριν σε κθε κοινοβολιο, αφο ο αριθμς των προτσεων εναι πολ μικρτερος απ τον αριθμ των μελν του. Ο αριθμς των προτσεων καθορζεται απ το αντικεμενο μιας πρτασης και χι απ τον αριθμ αυτν που δικαιονται να ψηφζουν

Τα κοινοβολια απαιτον τρεις γρους ψηφοφοριν για κθε πρταση πολιτικς. Οι προτσεις που δεν συγκεντρνουν τον ελχιστο απαιτομενο αριθμ ψφων σε κθε στδιο, εκππτουν.

Αυτ η μθοδος μπορε να χρησιμοποιηθε στην ΑΔ και θα μεισει τον αριθμ των αποφσεων που θα μπανουν σε ψηφοφορα..

Αντθετα με την λακ πεποθηση, η διαφθορ δεν αποτελε αναγκαο τμμα της πολιτικς. Συμβανει ταν οι λγοι αποφασζουν για τους πολλος. Αυτο που επιζητον τα ρουσφτια απ λγους διαμορφωτς της πολιτικς προσπαθον να τους δωροδοκσουν, εν εκενοι δωροδοκον λλους για να διατηρσουν το ρλο τους ως προσπων που λαμβνουν αποφσεις. ταν λοι οι πολτες αποφασζουν λες τις πολιτικς, εναι πρα πολλο για να δωροδοκηθον. ταν οι επιτροπς για την εφαρμογ πολιτικν απαρτζονται απ μλη που κληρθηκαν, η δωροδοκα αχρηστεεται. Η νοθεα της κλρωσης μπορε να προληφθε, τσι οι πολιτικς της ΑΔ μπορε να εξαφανσουν τη διαφθορ.

Μερικο πιστεουν τι η ΑΔ εναι πολ πιο σνθετο σστημα απ την Διακυβρνηση με Αντιπροσπους. Αυτ δεν ισχει αναγκαστικ. Οι εκπρσωποι περιπλκουν τα πολιτικ προβλματα, στε μετ να κληθον να τα λσουν. Οι πολιτικ με την ΑΔ εναι απλοστερη απ’ τι η πολιτικ των Αντιπροσπων, αλλ κι αν αυτ δεν συνβαινε, ο περισστερος κσμος προτιμ περισστερη ελευθερα σ’ να σνθετο σστημα, αντ για λιγτερη ελευθερα σ’ να απλ σστημα. Η δικτατορα εναι πολ απλοστερη απ’ τι η Διακυβρνηση με Αντιπροσπους. νας κυβερντης χωρς αντιπολτευση συνασπισμ, αποφασζει για λες τις πολιτικς. Και μως, οι περισστεροι νθρωποι προτιμον την Διακυβρνηση των Αντιπροσπων –παρ το τι εναι περπλοκη– απ τη δικτατορα, αφο με την Διακυβρνηση των Αντιπροσπων χουν τουλχιστον την ελευθερα να αποφασσουν ποιος θα αποφασσει γι’ αυτος.

Μια κοινωνα μπορε να κυβερνηθε με την μεση Δημοκρατα μνο εν οι περισστεροι πολτες της θελσουν να αποφασζουν οι διοι για τις πολιτικς. Η ΑΔ δεν μπορε να εφαρμοστε μχρι να υποστηριχτε απ την πλειοψηφα, καθς καμι μειοψηφα δεν μπορε να υποχρεσει την πλειοψηφα να πρει αποφσεις πολιτικς. Καμι μειοψηφα, σο και θετικς προθσεις να χει, δεν μπορε να επιβλει στην κοινωνα την ΑΔ. Μνο ταν οι περισστεροι πολτες θα θελσουν να αποφασσουν οι διοι τις πολιτικς, μπορον να απαλλαγον απ τους εκπροσπους και να αναλβουν το ρλο των διαμορφωτν πολιτικς. Οι πολιτικο εκπρσωποι δεν χουν τη δικαιοδοσα να εκπροσωπσουν αυτος που αρνονται να εκπροσωπηθον απ αυτος. Στο παρελθν οι βασιλιδες μποροσαν να επιβλουν την εξουσα τους με τη βα. Σε μια σγχρονη βιομηχανικ κοινωνα, η δικαιοδοσα της απφασης για λλους δεν μπορε να επιβληθε με τη βα, παρ μνο με την εξαπτηση το ψμα. Σε μια σγχρονη βιομηχανικ κοινωνα, αν οι νθρωποι αρνηθον να επιτρψουν σε λλους να αποφασζουν γι’ αυτος, ττε αυτο που αποφασζουν χνουν τη δικαιοδοσα να το κνουν. Μπορε να προσπαθσουν να επιβλουν την εξουσα τους με εξαπτηση και δωροδοκες, αλλ αυτ δεν μπορε να κρατσει για πολ. Η μεση Δημοκρατα –αντθετα με λα τα λλα πολιτικ συστματα– δεν μπορε να επιβληθε με τη βα με αντιδημοκρατικ μσα. Κθε πολιτικ σστημα που μπορε να επιβληθε ενντια στη θληση της πλειοψηφας, δεν μπορε να εναι δημοκρατικ. Ετε ο Δμος αποφασζει για λες τις πολιτικς, κποιος λλος αποφασζει για το Δμο. Στο κοινοβουλευτικ σστημα, οι εκπρσωποι αποφασζουν πολιτικς εκ μρους λων των πολιτν (του «Δμου») αλλ να ττοιο σστημα δεν εναι «δημο-κρατα».

Η κυριαρχα των λγων πνω στους πολλος σημανει «Ολιγο-Κρατα», χι Δημοκρατα.

Καννα Κοινοβουλευτικ σστημα δεν ταν –οτε μποροσε να εναι– Δημοκρατα

ταν η πλειοψηφα – σ’ να σχολεο, τοπικ αυτοδιοκηση, δμο, χωρι, εκκλησα, χρο δουλεις στο σνολο της χρας, αποφασζει μνη της για λες τις πολιτικς, θα αντιμετωπσει σκληρ αντσταση απ λους αυτος που σμερα αποφασζουν τις πολιτικς. Εναι μια επικνδυνη αυταπτη να πιστεει κανες τι, αυτο που χουν τη δικαιοδοσα να αποφασζουν για λλους, θα παραιτηθον απλς επειδ το απαιτε η πλειοψηφα.

Θα αντιταχθον στις αποφσεις της πλειοψηφας με κθε δυνατ μσον

Η ΑΔ στερε αυτος τους ανθρπους απ τη δικαιοδοσα τους και τις αμοιβς τους, κι τσι θα χρησιμοποισουν κθε κλπο για να την κατανικσουν. Κθε ακτιβιστς και ακτιβστρια της ΑΔ πρπει να κατανοσει τι εν η ΑΔ μπορε να εφαρμοστε τοπικ, σε να σχολεο, δμο, χωρι πλη, κθε αππειρα εφαρμογς της σε ολκληρη τη χρα θα απαιτσει μακρ και σκληρ αγνα. Οι ακτιβιστς της ΑΔ πρπει να προετοιμαστον εκ των προτρων –ψυχολογικ και τεχνικ– γι’ αυτ τον αγνα. Αν δεν εναι προετοιμασμνοι γι’ αυτ, θα νικηθον. Οι αντπαλοι της ΑΔ θα χρησιμοποισουν λα τα γνωστ κλπα και θα εφερουν καινορια, για να κατανικσουν την ΑΔ. Πολλ τρικ εναι απατηλ και αποτελον ψυχολογικ χειραγγηση, επινοημνα για να συγχζουν και τρομζουν την πλειοψηφα. Πολλο θα τρομξουν θα συγχυστον αλλ αν η πλειοψηφα επιμενει να ζητ την ΑΔ, καμι μειοψηφα δεν μπορε να την κατανικσει.

Ο αγνας για την ΑΔ αποτελε σχολεο που προετοιμζει τους ανθρπους για την ΑΔ, διδσκοντς τους πς –και γιατ– να κυβερνον την κοινωνα ως ΑΔ. Αυτ απαντ στους επικριτς της ΑΔ που υποστηρζουν τι οι περισστεροι νθρωποι δεν θλουν να βγζουν πολιτικς αποφσεις. Αυτ εναι αληθιν στην Διακυβρνηση με Αντιπροσπους, η οποα ανθζει πνω στην αδιαφορα των πολιτν, την οποα και καλλιεργε. Ττοιοι επικριτς συνγουν τι οι αντιδρσεις και η συμπεριφορ των πολιτν θα εναι πντα η δια πως εναι στις συνθκες του συστματος της Διακυβρνησης απ Αντιπρσωπους, που οι κυραρχοι χουν κεκτημνο δικαωμα να μενουν στην Εξουσα και να καλλιεργον την πολιτικ απθεια των περισστερων πολιτν. ταν χρησιμοποιονται ως παρδειγμα οι κοινωνες της Διακυβρνησης των Αντιπροσπων για να αποδειχθε η πολιτικ απθεια των πολιτν, αυτ εναι παραπλανητικ καθς λες οι κοινωνες της ΔΑ αντιτσσονται στην κυριαρχα λων των πολιτν και καλλιεργον την απθεια των πολιτν.

Ττοια επιχειρματα χρησιμοποιον ως απδειξη αυτ που χρειζεται να αποδειχθε και αυτ εναι λογικ σφλμα.

Οι επικριτς της ΑΔ ισχυρζονται τι οι περισστεροι νθρωποι δεν θλουν να βρσκονται σε θση που πρπει να αποφασζουν λες τις πολιτικς στην κοινωνα. Αυτ εναι αληθιν για πολλος ανθρπους σμερα, αλλ χι απαρατητα στην ΑΔ. Οι περισστεροι πολτες πργματι θλουν να αποφασζουν για κθε πολιτικ. Στην ΑΔ λοι οι πολτες χουν το δικαωμα να αποφασζουν πολιτικ αλλ χι καθκον να το κνουν. Οι περισστεροι πολτες θα συμμετσχουν σε συζητσεις και αποφσεις που τους αφορον, αλλ ταν πρπει να υπακοσουν στις αποφσεις που δεν τους αρσουν, σε ζητματα που δεν τους αφορον, η αντδρασ τους μπορε να αλλξει.

Μερικο αντιτθενται στην ΑΔ, παρ’ τι αποδχονται τι εναι τεχνικ εφικτ.

Αυτο εναι ελιτιστς με αρχς. Αποστρφονται τη διακυβρνηση απ λους τους πολτες. Οι ελιτιστς αποκηρσσουν την ΑΔ ως «λακιστικ». Πιστεουν τι οι πλειοψηφες θα βγζουν αποφσεις που προκαλον καταστροφς στους εαυτος τους και στους λλους. να ττοιο παρδειγμα εναι η πλειοψηφα που ψφισε τους ναζ στην εξουσα το 1933. Αυτ το γεγονς συνβη στην Διακυβρνηση των Αντιπροσπων και δεν εναι επιχερημα ενντια στην ΑΔ, αλλ ενντια σε κθε σστημα λψης αποφσεων. Ο Χτλερ ρθε στην εξουσα σ’ να κοινοβολιο με εκλογς.

Οι ψηφοφροι στην Διακυβρνηση των Αντιπροσπων βγαλαν αποφσεις που φεραν καταστροφς. Αυτ μπορε επσης να συμβε στην ΑΔ, πως και σε βασιλιδες, δικττορες, εμπειρογνμονες, πολιτικος. Απ’ αυτ την ποψη, η ΑΔ δεν εναι χειρτερη απ’ τι η Διακυβρνηση με Αντιπροσπους.

Στην πραγματικτητα, σο περισστεροι εναι αυτο που παρνουν αποφσεις, τσο λιγτερο θα διαμορφνουν τις πολιτικς αποφσεις οι ψυχολογικς αγκυλσεις, οι φοβες και η λαχτρα για εξουσα. Οι αποφσεις ενς μεμονωμνου προσπου εξαρτνται απ την ψυχολογα του. Οι διαφορετικο νθρωποι χουν διαφορετικς ψυχολογες και οι επιδρσεις συχν αλληλοαναιρονται. σο περισστεροι εναι αυτο που λαμβνουν τις αποφσεις, τσο ακυρνεται η ψυχολογικ επδραση, μεινοντας τσι την επδραση της ψυχολογας στην τελικ απφαση.

Καννα πολιτικ σστημα δεν μπορε να προστατεσει την κοινωνα απ αποφσεις με καταστροφικ αποτελσματα. Και μως, στην ΑΔ οι αποφσεις που παργουν καταστροφς μπορε να αναιρονται αμσως κι αυτο που τις λαβαν αναγκζονται να αναθεωρσουν τα κνητρ τους. Στη Διακυβρνηση με Αντιπροσπους, για να αντικαταστσουν οι πολτες τους αντιπροσπους των οποων οι αποφσεις παργαγαν καταστροφς χρειζονται τσσερα πντε χρνια, αλλ κι τσι μνουν θικτα τα κνητρα που οδηγον σε ττοιες αποφσεις κι αυτ οδηγε στην επανληψη κακν αποφσεων.

Πολλο συνγουν τι ο εγωισμς, η απληστα και η πολιτικ απθεια που διαποτζει την κοινωνα σμερα συνεπγεται τι η ΑΔ θα εναι μια «ζογκλα» που κυβερνιται απ τα αχαλνωτα εγωιστικ νστικτα των περισστερων πολιτν. Πιστεουν τι ο εγωισμς εναι τμμα της ανθρπινης φσης. Ο εγωισμς, η απληστα και η αδιαφορα στην κοινωνα εναι υποπροντα των πολιτικν συστημτων που εμποδζουν τους ανθρπους να αποφασσουν το τι πρπει να κνει η κοινωνα τους. Ττοια συστματα εξαρτνται απ την απθεια των περισσοτρων πολιτν τους, και την υποκινον. Κθε πολιτικ σστημα σχηματοποιε τα κνητρα των ανθρπων με τη δημιουργα ρων που δνουν στους ανθρπους την ικαντητα να «πετχουν» μνο εν αποδεχθον τους καννες του συστματος. Η εξαγωγ συμπερασμτων απ τη στση των πολιτν προς την πολιτικ σε συνθκες Διακυβρνησης με Αντιπροσπους εναι παραπλανητικ, επειδ αγνοε την επδραση αυτς της διακυβρνησης στην ατομικ συμπεριφορ. ταν αυτ η επδραση λαμβνεται υπψη, αυτ τα επιχειρματα ενντια στην ΑΔ καταρρουν επειδ, αντθετα με την Διακυβρνηση των Αντιπροσπων, η μεση Δημοκρατα εξαρτται απ το ενδιαφρον των πολιτν για την κοινωνα και το δυναμνει, τσι η επδρασ της εναι διαμετρικ αντθετη απ την επδραση της Διακυβρνησης με Αντιπροσπους.

Αυτ σημανει τι η ΑΔ δεν εναι απλς να νο σστημα για τη λψη πολιτικν αποφσεων – δημιουργε νες στσεις στα τομα, δνοντς τους κνητρα να βελτισουν την κοινωνα μσω της μεσης συμμετοχς στην πολιτικ. Η ΑΔ αλλζει τους καννες, τις στσεις, τις προσδοκες, την προσωπικτητα και την ατομικτητα.

Η λψη μιας απφασης συνεπγεται ευθνη για τα αποτελσματ της. Μερικο φοβονται αυτ την ευθνη και εκ τοτου φοβονται την ελευθερα. Αυτ εναι η στση των παιδιν που φοβονται την απλεια της πατρικς αγπης. Οι ενλικες που υποφρουν απ φβο της ελευθερας, χρειζονται την υποστριξη και βοθεια για να τον υπερνικσουν. Αυτ εναι μια προβλψιμη συνπεια των γονικν στσεων που απαγορεουν στα παιδι να αναλβουν ευθνες απ την παιδικ ηλικα κιλας.

Ο φβος για την ελευθερα προρχεται απ την ανωριμτητα και μπορε να ξεπεραστε.

Μερικο νθρωποι υποστηρζουν την ΑΔ αλλ δεν την ορζουν ως Πολιτικ Χωρς Πολιτικος. Υποστηρζουν μια μεταρρθμιση της Διακυβρνησης με Αντιπροσπους. Θλουν πρωτοβουλες των πολιτν και δημοψηφσματα (Π. και Δ.) για τον λεγχο των εκπροσπων. Βασικ, αποδχονται την Διακυβρνηση με Αντιπροσπους. Με τις πρωτοβουλες και τα δημοψηφσματα γνεται απλς προσπθεια να μεταρρυθμιστε η Διακυβρνηση με Αντιπροσπους και να ελαττωθον τα σφλματα της, την δια στιγμ που τη στηρζει. Οι υποστηριχτς των Π. και Δ. αρνονται να ορσουν την ΑΔ ως «πολιτικ χωρς πολιτικος» καθς αυτ ξεσκεπζει τις Π και Δ. ως απλς μια μεταρρυθμισμνη ΔΑ.

Η συνεργασα μεταξ των υποστηριχτν της ΑΔ και των μεταρρυθμιστν της ΔΑ εναι δυνατ εν και οι δο πλευρς αναγνωρζουν τις διαφορς μεταξ τους και κθε μια σβεται το ρλο της λλης. Παρ’ τι πρπει τελικ να ακολουθσουν χωριστος δρμους, η κθε μια μπορε να ωφεληθε απ την πρσκαιρη συνεργασα με την λλη.

Η συνεργασα πρπει να διατηρηθε για σο διστημα εναι επωφελς. Εντοτοις, η συνεργασα δεν εναι αυτοσκοπς αλλ μσο για να σκοπ. ταν κποια μσα παουν να εξυπηρετον τους σκοπος τους, πρπει να απορρπτονται. Αλλις μετατρπονται σε αυτοσκοπ. Η Εκκλησα ταν μσο διδοσης του χριστιανισμο και το Κομμουνιστικ Κμμα ταν μσος διδοσης του Κομμουνισμο. Και τα δο γιναν αυτοσκοπς εις βρος των σκοπν που εχαν ταχθε να υπερασπσουν. Μεττρεψαν τους πρην στχους τους σε μσα για να υπηρετον τους εαυτος τους, κι τσι τους κατστρεψαν.

Πρπει να προβλλεται διαρκς αντσταση στην τση να μετατρπεται το μσον σε σκοπ.

Πρπει να θυμσουμε στους ελιτιστς τι, αντθετα με την κριτικ του Πλτωνα στην Αθηνακ Δημοκρατα 2.500 χρνια πριν, ο Σωκρτης που ταν δσκαλς του, την υποστριζε. Οι Αθηναοι δκασαν τον Σωκρτη και τον καταδκασαν σε θνατο, επειδ κποιοι απ τους μαθητς του (που παρερμνευσαν τη διδασκαλα του) εχαν προσπαθσει δο φορς να ανατρψουν τη Δημοκρατα με τη βα, προκαλντας πολλ θματα. Ο Σωκρτης θα μποροσε να εχε δραπετεσει, αλλ αποφσισε να μην το κνει. Προτμησε να πεθνει με βση την ετυμηγορα της ΑΔ ακμα και ταν καταδικστηκε δικα. ταν αποφσισε να παραστε στη δκη, να αποδεχθε την ετυμηγορα και να μην δραπετεσει, κατδειξε την υποστριξ του στην ΑΔ. Ο Πλτωνας διαστρβλωσε τις απψεις του Σωκρτη και τις αποφσεις του, παρουσιζοντς τες ως αντθετες προς τη Δημοκρατα. Αυτ εναι η ποψη του Πλτωνα. χι του Σωκρτη.

Σμερα εξακολουθομε να επωφελομεθα απ τη συμβολ της Αθηνακς ΑΔ στην πολιτικ, τη φιλοσοφα, τις τχνες και το θατρο. λα αυτ τα οφλη προκυψαν απ τις δημσιες συζητσεις για τις πολιτικς που κθε πολτης μποροσε να συμμετχει. Η δημσια συζτηση για την πολιτικ στην ΑΔ κεντρζει τη δημιουργικτητα των πολιτν, την ευφυα τους, το ενδιαφρον τους για την κοινωνα. Αναπτσσει τον ανθρωπισμ του κσμου. Εμπνει την πολιτικ δημιουργικτητα και καλ θληση, που καταπνγονται απ λα τα  λλα πολιτικ συστματα. Υψνει την κοινωνα σε υψηλτερο εππεδο με την αναβθμιση της κοινωνας και της ατομικτητας. Αναβαθμζει το «πρσωπο» απ να εγωιστικ, πληκτικ, αδιφορο μλος ενς στατικο, διαφθορικο και αλλοτριωτικο πολιτικο συστματος σε ναν δραστριο συμμτοχο μιας συνειδητ εξελισσμενης κοινωνας που ενδιαφρεται για την ευημερα του ατμου, της κοιντητας, της κοινωνας και της ανθρωπτητας συνολικ.

 

* * *

   [ Πνω]

19.    Η προθηση της ΑΔ

Μερικς προτσεις για την προθηση της μεσης Δημοκρατας:

1.     Βρστε λλους και λλες που ενδιαφρονται για την ΑΔ και συζητστε το θμα μαζ τους.

2.     Σκεφτετε σε γενικ εππεδο, αλλ δρστε τοπικ. Στστε μια τοπικ Επιτροπ μεσης Δημοκρατας (ΕΑΔ) στην οικογνεια, τη γειτονι, το σχολεο, τη δουλει το ντερνετ, ανλογα με το τι σας βολεει. Μλη της ΕΑΔ πρπει να εναι ακτιβιστς/ακτιβστριες της ΑΔ, χι απλς συμπαθοντες. Μια ΕΑΔ πρπει να συνεδριζει σε τακτ διαστματα για να συζητ τοπικ και γενικ ζητματα σχετικ με την ΑΔ, για να αποφασζει –και να κνει πρξη– δραστηριτητες. Κθε ΕΑΔ πρπει να αυτοχρηματοδοτεται και να λειτουργε ως ανεξρτητη μονδα.

3.     Προωθστε την ΑΔ με οποιονδποτε δυνατ τρπο, με κουβντα, με ντυπα, ρδιο, Τηλεραση, ντερνετ, σε συζητσεις με φλους, στη δουλει το σχολεο.

4.     Κθε ΕΑΔ πρπει να βασζεται στον εαυτ της, αλλ πρπει να βοηθ λλες ΕΑΔ και να δημιουργε νες. ταν υπρχει νας αριθμς ΕΑΔ, πρπει να οργανσουν τοπικ, περιφερειακ, εθνικ διεθνς συνδριο για να συντονζουν τις δραστηριτητες, να μαθανουν ο νας απ την περα του λλου και να βοηθον ΕΑΔ που χρειζονται βοθεια. Με τον καιρ λες οι ΕΑΔ πρπει να δημιουργσουν να Παγκσμιο Κνημα ΑΔ για να συντονζονται οι δραστηριτητες λων των κινημτων ΑΔ. Αυτ δεν σημανει τι ο κσμος θα γνει μια τερστια ΑΔ. Οι ΑΔ θα συγχωνευτον αν οι περισστεροι πολτες, και χι μνο οι ακτιβιστς της ΑΔ το θελσουν.

5.     να κνημα ΑΔ δεν πρπει να εναι οργανωμνο πως τα παραδοσιακ πολιτικ κμματα. Δεν πρπει να χει Εκτελεστικ Επιτροπ που θα αποφασζει εκ μρους λλων. Πρπει να χει μια Συντονιστικ Επιτροπ (ΣΕ) για να διευκολνει τον συντονισμ μεταξ των ΕΑΔ και να βοηθ την ανταλλαγ ιδεν, αλλ κθε ΕΑΔ εναι ελεθερη να απορρπτει τις προτσεις μιας ΣΕ Οι προτσεις μιας ΣΕ δεν εναι αποφσεις που επιβλλονται στους λλους, εναι προτσεις προς τους λλους.

6.    Μια οργνωση ΑΔ δεν χει να πρσωπο μια επιτροπ που θα αποφασζει για λλους. Το κνημα της ΑΔ εναι να μβρυο του πολιτικο συστματος που θλει να δημιουργσει. Κθε δημιοργημα εναι η αντανκλαση του δημιουργο του. Οι σχσεις μεταξ μελν ενς κινματος ΑΔ πρπει να εναι σαν αυτς που οραματζονται σε μια κοινωνα ΑΔ.  Τα μλη πρπει να καλλιεργον την αυτονομα τους και να σβονται την αυτονομα των λλων. Οι υποστηριχτς της ΑΔ δεν πρπει να συμπεριφρονται ως δικττορες στο σπτι τους στην κοινωνα.

7.     Εν μια ΕΑΔ μπορε να εφαρμσει ΑΔ στη δουλει, στο σχολεο, στο χωρι το δμο, πρπει να το κνει, και να ετοιμζεται να αντιμετωπσει σκληρ αντιπολτευση. Μην περιμνετε να εφαρμοστε η ΑΔ παντο, προτο πρετε πρωτοβουλα για την οργνωση μιας τοπικς ΕΑΔ. Σε μικρος χρους η ΑΔ μπορε να λειτουργσει χωρς ηλεκτρονικ μσα. Η εμπειρα που κατακτται απ ττοιες περιπτσεις θα βοηθσει λλες ΕΑΔ. Και μως, για σο διστημα δεν εναι ολκληρη η κοινωνα ΑΔ, κθε τοπικ ΕΑΔ θα υπκειται σε ισχυρς πισεις απ αυτος που κυριαρχον στην ευρτερη κοινωνα. Οι τοπικς ΕΑΔ μπορε να διαστρεβλωθον να συντριβον απ τους υποστηριχτς της ΔΑ και των υποστηριχτν της. Εναι συνεπς ουσιδες –τελικ– να γνει ΑΔ ολκληρη η κοινωνα.

8.    Χρησιμοποιστε το χιομορ. Η πολιτικ δεν χρειζεται να εναι κατσοφα πληκτικ. Τα αστεα εναι ισχυρ πολιτικ πλο. Η ΑΔ μπορε να εναι απολαυστικ. Το ξεσκπασμα της ΔΑ μπορε να εναι απολαυστικ.

9.    ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΙΝΕΙΣ ΑΠΛΩΣ – ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ σε κθε κοινωνικ, πολιτικ και ψυχολογικ πρβλημα. Να εμαστε δημιουργικο και δημιουργικς, να εφευρσκουμε νες λσεις, αλλ να πατμε γερ στο δαφος.

10.  Μην αφσετε να σας αποτρψουν αυτο που λνε τι η ΑΔ εναι αδνατη, τι εναι ουτοπα. Εκατομμρια νθρωποι πστευαν τι ταν αδνατο να πετξει ο νθρωπος, να προσσεληνωθε, να χρησιμοποισει την πυρηνικ ενργεια, να θεραπεσει την στειρτητα, να αλλξει τα κληρονομικ χαρακτηριστικ. Ο λρδος Rutherford, “Πατρας της πυρηνικς φυσικς» διακρυξε το 1938 τι θα ταν αδνατη οποιαδποτε πρακτικ χρση της πυρηνικς ενργειας. Το 1945, η Χιροσμα τον διψευσε. Στην πολιτικ, αυτο που λνε «αδνατο» συνθως εννοον «ανεπιθμητο». Εξετστε τα κνητρα λων αυτν που λνε τι η ΑΔ εναι «αδνατη».

                                                                                                       [ Πνω]

 

                                                              

  


                                  



Αρχικ Σελδα Περιεχμενα Σχλια PDF

www.abolish-power.org
         Akiva ORR's books
     Document made with Nvu